molecularkitten

Cut Magazine (2009.07) No. 248

 

Part IV

 

 

 

F: ผมคิดว่าถ้าตอนนั้นได้ฟอร์มวง ก็คงเล่นดนตรีอย่างเดียวมาจนเดี๋ยวนี้
ไม่มีเรื่องเล่นหนังหรือออกเดี่ยวมาเกี่ยวข้อง เรียกว่าติดกระดุมผิดมาตั้งแต่แรก
ก็เลยใส่เสื้อผ้าไม่เข้าที่เข้าทาง แล้วตอนนี้ก็วุ่นวายเกินกว่าจะแกะออกแล้วเริ่มต้นใหม่ได้
แต่เพราะว่าเป็นสิ่งที่ทำผ่านไปแล้ว ฉะนั้นอะไรที่แล้วก็แล้วไป คงต้องสวมติดตัว
ไปตลอด ประมาณนั้น (หัวเราะ) แต่ก่อนที่จะได้ยินคนพูดว่า "ถึงติดกระดุมผิด
ก็กลายเป็นแฟชั่นได้" ผมก็จำต้องยอมรับความจริงที่ว่าต้องแบกรับความผิดนี้
ไปตลอดตั้งแต่ต้น แต่เมื่อดูผลที่ออกมาแล้ว กลายเป็นเรื่องที่ดีไป ผมคิดว่าฟุคุยาม่า
มาซาฮารุที่แท้จริงนั้นไม่ได้สลับซับซ้อนอะไร ผมมาโตเกียวด้วยเหตุผลที่ว่าอยากทำวงดนตรี
แต่กลับไปเข้าร่วมการคัดเลือกนักแสดงในหนัง 10 เรื่องของอะมิ้วส์แทน

 

ก็มีเหตุผล (หัวเราะ)

F: ที่ตัดสินใจไปนั่นไม่ได้นึกอะไรเลย (หัวเราะ) ตอนนั้นผมแค่ต้องการโอกาส
ดังนั้นไม่ว่าอะไรก็จะทำ นึกไว้ในใจอย่างนี้ และเมื่อได้รับโอกาส ผู้จัดการบริษัท
ก็ถามผมว่า "อยากลองเล่นหนังดูไหม ?" ซึ่งผมก็คิดว่าไม่ได้ไม่ชอบ เลยบอกไปว่า
จะลองดู พอเขาถามว่า "อยากลองออกงานเดี่ยวดูไหม ?" ถึงแม้ว่าผมอยากเดบิวต์
เป็นวงมากกว่า แต่ผมก็คิดว่าถ้าได้วางซีดี ถึงจะต้องออกเดี่ยวก็ไม่เลวเหมือนกัน
เรื่องเป็นแบบนี้ พอหลังจากนั้นผู้กำกับทีวีก็เข้ามาชวนผมไปเล่นละคร มีเหมือนกัน
ไม่ใช่เหรอ คนที่ใครชวนขึ้นเตียงก็ไปกับเขาได้ง่าย ๆ น่ะ ผมก็เป็นแบบนั้นแหล่ะ
(หัวเราะ)

แต่ก็มีบางคนเหมือนกันนะที่เขาไม่ตกลง ถ้าหากว่าไม่ชอบจริง ๆ ถึงแม้ว่าใครจะ
โน้มน้าวยังไงก็ตาม ซึ่งปัญหาไม่ใช่เรื่องที่เขาจะทำได้หรือไม่ได้ แต่เป็นว่า
เขามี 'มัน' ไว้อยู่ในใจหรือเปล่า "นี่ไม่ใช่สิ่งที่ต้องการ เราอยากทำเพลง
ของตัวเอง อยากทำวงดนตรี!" เพราะงั้นถึงใครจะชวนแค่ไหน เขาก็คงไม่
ตกลง ไม่เหมือนกับผม ผมใจง่ายตอบรับอย่างเร็วเลยแหล่ะ (หัวเราะ)
ในอีกด้านหนึ่ง ผมก็ไม่ใช่คนประเภทที่ชอบโน้มน้าวใครด้วยเหมือนกัน
บางทีคนอาจไม่แน่ใจจากที่เห็นผมในหลาย ๆ รูปแบบที่ต่างกันออกไป
แต่ถ้าดูจากงานที่ออกมา นั่นน่าจะคือตัวผมที่แท้จริง

 

อือ ฮี

ก็เลยทำให้ต่อไปข้างหน้าผมอาจจะได้ไปเกี่ยวข้องกับอะไรที่ต่างออกไปจากนี้ก็ได้
ผมยังไม่เคยนึกภาพเลยว่าตัวเองจะได้มาเป็นเรียวม่าในละครไทกะ (หัวเราะ)
แต่ก็อย่างที่บอกไปตอนต้น นี่เป็นโอกาสที่เหมาะพอดีกับโครงการกระตุ้นบ้านเกิด
แถมยังเป็นในแนวทางบันเทิงที่ผมทำได้อีกด้วย เลยอยากลองดู ตัวผมเองก็อยาก
เล่นด้วยนะ ผมสนใจลำดับเหตุการณ์ต่าง ๆ ที่อยู่ในละครเรื่องนี้มาก
(เพิ่งเห็นว่ามาชาให้ความสนใจเรื่องราวสมัยบาคุมัตสุด้วย) ผมไม่ได้เป็นพวก
ที่พอใจยอมรับได้แค่ได้เป็นส่วนหนึ่งของงานทรงคุณค่าหรอกนะ พูดอีกอย่างคือ
เหมือนพวกที่ถามว่า "แล้วได้อะไรอีกบ้าง ?" หลังจากมีคนมาชวนขึ้นเตียง (หัวเราะ)

 

ฮ่าฮ่าฮ่า แต่คุณกำลังจะเล่นเป็นซากาโมโต้ เรียวม่า ซึ่งดูเหมือนว่าจะเป็นการเปลี่ยน
ที่ค่อนข้างมากพอดู ไม่ใช่แค่เรื่องเล่นไทกะดราม่าเท่านั้น ยังเป็นครั้งแรกด้วยที่คุณ
รับบทเป็นคนที่มีตัวตนจริงในประวัติศาสตร์

F: เป็นครั้งแรกครับ

 

เป็นครั้งแรกของคุณที่ได้รับบทเป็นบุคคลที่มีตัวตนอยู่จริง ก่อนหน้านี้ฟุคุยาม่าซังเคยเล่นมาแล้วหลายบทบาท แต่ตอนนี้คุณต้องเล่นบทนี้ใต้เงื่อนไขของ "ประวัติศาสตร์จริง" ซึ่งน่าจะต้องการการสร้างสรรค์ที่ต่างออกไป

F: ผมอยากลองเปลี่ยนดูหน่อย หมายถึงในส่วนของการสร้างสรรค์ โดยทั่ว ๆ ไปคนคง
ไม่ค่อยนึกว่า ที่ออกมาเป็นเพลงได้นี่จะมาจากการนั่งเกา ๆ ดีด ๆ อยู่ในสตูดิโอ
เขียนเมโลดี้ เตรียมงานซ้อมมืออย่างเล่นกลอง เบส หรือกีต้าร์ เป็นต้น ค่อย ๆ ก่ออิฐ
ถือปูนไปทีละน้อยเหมือนสร้างบ้าน ตั้งแต่เรื่อง "กาลิเลโอ" เป็นต้นมาผมก็ทำแบบเดียว
กันนี้กับละครด้วยเหมือนกัน ตอนที่อายุได้ 38 ผมเพิ่งนึกได้ว่าอยากทำอะไรในแนวทาง
ที่เป็นของตัวเอง ผมเชื่อว่า "คนอื่นก็คือคนอื่น ผมก็คือผม" ซึ่งไม่เป็นไรถ้าจะกลายเป็น
คนมองว่าทำตามแต่ใจ หรือดันก้นตัวเอง ผมแค่อยากจริงใจในหลักการณ์ของตัวเองเท่านั้น

 

เข้าใจ

F: เพราะชื่อของผมก็คือแบรนด์ของผม และนั่นก็แสดงถึงความรับผิดชอบต่อ
ตัวผมเองด้วย ผมจะไม่ทำ "อะไรก็ตามที่คนอื่นบอกให้ทำ" เพราะสิ่งที่จำเป็นคือ
"สิ่งที่ผมต้องการจากใจจริง ๆ" และผมจะค่อย ๆ รวบรวมไปทีละเล็กละน้อย
เรื่องนี้ผมรู้สึกได้ชัดเจนเลยว่า ถ้าหากไม่มีการพูดคุยและตกลงกันให้รู้เรื่อง
ก่อนเริ่มงานแล้ว จะไปไม่ค่อยรอดเท่าไหร่

 

ซิงเกิ้ล Keshin เปิดตัวมาด้วยประโยคที่ว่า "ทุกสิ่งในโลกล้วนเปลี่ยนแปร" เหมือน
เป็นสิ่งที่แสดงให้เห็นว่าคุณกำลังมุ่งมั่นแสวงหาความเปลี่ยนแปลงอยู่ในตอนนี้ ?

F: ผมอยู่ในธุรกิจนี้มาเกือบจะ 20 ปี รู้สึกได้อย่างดีถึงความเปลี่ยนแปลง
ยุคของการขายเพลงผ่านทางโทรศัพท์ ซึ่งเป็นสิ่งที่เราไม่เคยนึกถึงว่าจะมี
ก็เกิดขึ้น ผมเชื่อว่าเราต้องยินดีที่จะยอมรับการเปลี่ยนแปลงเหล่านี้ให้ได้
ถึงแม้คุณจะบอกว่าเสียงระบบอนาล็อคนั้นดีกว่า แต่เครื่องเล่นแผ่นเสียงก็แทบจะ
ไม่ใช่สิ่งที่อยู่ในบ้านของคนฟังเพลงอีกต่อไป วิธีการฟังเพลงของผู้คนเปลี่ยนไป
ผมอยากใช้ชีวิตตามเทรนด์พวกนี้ด้วยรอยยิ้มนะ ถึงแม้ว่าคุณจะรู้สึกว่ากำลังขาย
วิญญาณของตัวเองอยู่ก็ตาม

 

แต่คณดูไม่ใช่ประเภทที่จะเปลี่ยนไปตามกระแสได้ง่าย ๆ!

F: ถ้าอยากให้มันอยู่ต่อไป อยากใช้วิธีของตัวเองในการนำเสนอเพลง
อยากฟังพวกเสียงอะนาล็อค คุณก็ต้องไปตั้งบริษัทยักษ์ใหญ่ที่ทำให้
แผ่นเสียงกับเครื่องเล่นติดตลาดให้ได้ เหมือน SoftBank ที่ซอน มาซาโยชิ
เป็นคนบุกเบิก (หัวเราะ) ต้องทำแบบนั้น เพราะเราอยู่ในสังคมทุนนิยมไง

 

(หัวเราะ)

F: การนำเอาความบันเทิงให้เข้ามาอยู่ในรูปแบบเทรนด์เหล่านี้ ผมถือว่าเป็น
สิ่งที่ถูกกำหนดไว้แล้วในสายงานของเรา และก็เพราะแบบนี้ ในขณะที่
ตัว "ซอฟท์แวร์" (แผ่นเสียง, CDs) และ "ฮาร์ดแวร์" (เครื่องเล่น)
ก้าวผ่านปรากฏการณ์วิวัฒนาการอันน่าตื่นตาตื่นใจ ตัวเราก็ควรเตรียม
ความพร้อมให้กับ "ซอฟท์แวร์" อันนี้ด้วยความปีติยินดีด้วย
ความเปล่งประกายมีชีวิตชีวาที่ผมมองเห็นในวงการบันเทิงสมัยตอนเด็ก ๆ นั้น
ยังคงอยู่จนถึงเดี๋ยวนี้ รวมทั้งความรู้สึกอิสระด้วย

 

อือ ฮี

F: แต่แน่นอนว่าเรายังได้ยินคนบอกว่า "ไม่ล่ะ คุณภาพเสียงที่ออกมาจากมือถือ
นั้นยังไม่ดีพอ ไม่ให้อารมณ์ของต้นฉบับเสียงจริง" ซึ่งอันนี้ก็เป็นเรื่องธรรมดา
แล้วก็จะมีคนถามว่า "งั้นมีสักกี่คนกันล่ะที่ใช้พวกเครื่องเสียงระดับท็อปคลาส ?"
ซึ่งก็หมายความว่า "มีไม่มาก" (หัวเราะ)

 

 ใช่

F: หรืออย่าง CD เนี่ย เดี๋ยวนี้หลังจากที่ซื้อมาแล้วคุณก็เก็บเพลงไว้ใน MP3
แล้วก็ฟังจากหูฟังแทน

 

ถูกต้อง !

F: ถึงแม้ว่าสุดท้ายแล้วเราจะผลิต "ซอฟท์แวร์" นี้ออกมาด้วยมาตรฐานที่ดีที่สุด
ก็ไม่ใช่เรื่องถูกต้องที่เราจะไปบังคับให้คนฟังจำกัดอยู่กับสภาวะใดสภาวะหนึ่งในการ
ฟังเพลงหรือมีความสุขกับเสียงเพลง สำหรับเราที่ทำงานอยู่ในธุรกิจบันเทิง
ต้องเผชิญหน้ากับสภาวะที่ไม่แน่นอน (ทางเศรษฐกิจและการเมือง) เผชิญหน้า
กับแนวโน้มตามช่วงเวลาที่เกิดขึ้นและการเปลี่ยนแปลง ก็เป็นหน้าที่ของพวกเราที่จะ
ยอมรับเรื่องพวกนี้ด้วยกำลังใจที่ดี และผมก็คิดว่านี่เป็นสิ่งที่ดีด้วยนะครับ
เพราะในการทำงาน หรือกระบวนการสร้างงานที่มุ่งอยู่กับต้นไม้ต้นเดียว
แทนที่จะเป็นทั้งป่านั้น เป็นสิ่งที่ผมพยายามหลีกเลี่ยง

~ The End ~