molecularkitten

 

Special Interview (Part III) anan July 2009

 

This interview was translated from English version by i_heart_jin
at  http://i-heart-jin.livejournal.com/19466.html#cutid1

 

 

===สุดท้ายแล้ว ผมถูกจับเปลื้องจนล่อนจ้อน===

 

มาชา : ต่อมา มีครั้งหนึ่ง มีเมล์ของโทมะคุง (อิคุตะ โทมะ) กับโองุริคุง (โองุริ ชุน) เมล์มาเข้าเครื่องฉันตอนเที่ยงคืน นายจำผับที่เราไปกันก่อนหน้านี้ได้ไหม ?

คาเมะ : ฮะ

มาชา : พวกนั้นบอกว่า "ผมหาร้านไม่เจอ ช่วยบอกทางหน่อยจิ" (หัวเราะ)

คาเมะ : กลายเป็นเจ้าของร้านไป (หัวเราะ)

มาชา : ตอนนั้น มัตสึจุนคุง (มัตสึโมโตะ จุน วงอาราชิ) ก็อยู่ด้วยล่ะ วันที่ไปอัดรายการมิวสิคสเตชั่นพร้อมกัน เขาก็เข้ามาทัก เป็นเด็กดีจัง

คาเมะ : ใช่ฮะ จุนนิสัยดี

มาชา : เป็นเด็กนิสัยดีกันทั้งนั้น คือดูข้างนอกอาจจะนึกไปว่าเป็นพวกหยิ่ง ๆ เชิด ๆ เจ้าชายวิ้ง ๆ จากดาวปิ๊งแว๊บ (555+) อะไรแบบนั้นใช่ป่ะ แถมยังใส่แต่กั๊กกันมาตัวเดียว เห็นแบบนั้นแล้วจะอดนึกไม่ได้เลยว่า "พวกนี้นี่..."

คาเมะ : แต่จริง ๆ แล้วก็ไม่ได้มีแต่กั๊กนะ

มาชา : เออ นายใส่เสื้อยืดไว้ข้างใต้ด้วย (หัวเราะ) แถมยังสวมแหวนหัวกระโหลกที่นิ้วกันด้วย เป็นแบบนี้
ฉันคิดว่าพวกผู้หญิงเห็นแล้วคงพูดอะไรไม่ออกเลยแต่พอได้คุยจริง ๆ แล้ว ก็จะรู้ว่าเป็นคนสุภาพ กริยามารยาทดีมาก ๆ

คาเมะ : มองอีกแง่ ผมคิดว่านั่นเป็นสิ่งที่ดีที่สุดของฟุคุยาม่าซังเลยนะฮะ พวกเราทำเป็นวางท่าอย่างที่คุณเห็น แต่พอได้คุยกันเท่านั้น คุณก็ค่อย ๆ ทำให้เรากลับมาเป็นตัวเองตามปกติแทนที่จะไปพยายามทำ
เราใส่สร้อย ห้อยนู่นนี่กันเต็มคอไปหมด ดูแล้วเหมือนน่าจะพูดว่า "มีปัญหาอะไรหรือเปล่า ?" อะไรแบบนั้น แต่สุดท้ายจริง ๆ แล้ว ไอ้ที่เราพูดกลับเป็น "ครับ ๆ" แทน

(ที่ญี่ปุ่นพวกผู้ชายที่ใส่สร้อยที่คอเยอะ ๆ จะมีภาพลักษณ์ที่ดูไม่ดีเท่าไหร่ เหมือนเห็นคนสักตามตัวเยอะ ๆ น่าจะคล้าย ๆ กับเป็นพวกยากูซ่าละมั้งคะ ?)

มาชา : ไม่เลย ไม่ใช่แบบนั้นหรอก พอดีว่าชุดปกติของฉันก็คือ เสื้อแขนยาวทับแขนยาวอีกทีไง (หัวเราะ) (แบบ Oyaji สินะ) แต่ถ้าไม่มีมาดก็อาจจะไม่ได้เกิดนะ เพราะคนดูจะสะดุดตากับอะไรแบบนี้ได้ง่าย ก็เลยจำเป็นต้องทำแบบนั้นกันหน่อย

คาเมะ : ใช่ครับ

มาชา : แต่ว่าจนเดี๋ยวนี้ นายก็ดูเหมือนไม่ใช่ประเภทที่ใครจะพูดได้ว่า ทำนู่นทำนี่ผิด ใช่ไหม ?

คาเมะ : จริง ๆ แล้วไม่ใช่เลยฮะ แต่ก็เป็นอย่างนี้มานานแล้ว นั่นมันแค่ในละครเท่านั้น
ผมมักจะได้เล่นบทเป็นคนนิ่ง ๆ เย็น ๆ บ่อย ๆ คิดว่าเป็นอิมเมจที่ผมต้องเป็น
ไม่ได้เป็นพวกที่จะบอกว่า "พูดบ้าอะไรวะ?" ตอนที่คนอื่นมาบอกว่าทำอะไรผิดหรอก

มาชา : ใคร ๆ ก็คิดว่าคัตตุนเป็นวงเด็กแสบ (หัวเราะ)

คาเมะ : แต่ตอนเล่นคอนเสิร์ตที่โตเกียวโดม ปรากฎว่าในห้องแต่งตัวกลับนั่งอ่านการ์ตูนเรื่อง "อิจิโกะ 100%" กัน พอหน้าเวทีนี่ตะโกนใส่คนดู แบบว่า "Come on!" แต่พอหลังเวทีกลายเป็น "เฮ้ย อ่านถึงเล่มไหนแล้ววะ?" "เล่มนี้ไม่สนุกเหรอ?" (หัวเราะ)

(Ichigo 100%  อิจิโกะ แปลว่า สตอเบอรี่ เป็นการ์ตูนผู้ชายแนวแหวว ๆ บอกว่าแนวฮาเร็มจะได้ไหมหว่า ตัวเอกเป็นผู้ชายแล้วจะมีสาว ๆ มารุมรัก lol โอตาคุชายมักใฝ่ฝันเป็นตัวเอกการ์ตูนประเภทนี้ อ่านรายละเอียดได้ที่นี่ wikipediathai - Ichigo 100%)

มาชา : มันเป็นการ์ตูนเกี่ยวกับอะไร ? ---> อ่านแต่หมัดเทพเจ้าดาวเหนือ เลยไม่รู้จัก

คาเมะ : การ์ตูนผู้ชายหวานแหววอ่ะครับ คล้าย ๆ เรื่อง "วัยรุ่น วุ่นรัก" (BOY BE...)

มาชา : น่ารักเชียว

คาเมะ : ไม่มีใครอ่านแมกกาซีนแฟชั่น หรืออะไรทำนองนั้นเลยนะ (หัวเราะ)

มาชา : คิดว่าแบบนี้ก็น่ารักดีนะ ฉันเคยนึกอิมเมจของคัตตุนเวลาอยู่ในห้องแต่งตัวว่า
คงมีแต่ควันบุหรี่ (นั่นมันพวกเฮีย ตอนยังไม่เลิกสูบบุหรี่แล้ว!)

คาเมะ : ไม่เลยฮะ แต่ละคนนี่เล่นแกล้งกันไปมา วุ่นวายมาก

มาชา : เป็นพวกเทียนไขหุ้มกระดูก (แข็งนอก อ่อนใน)

คาเมะ : แถมยังเปล่งแสงฟลูออเรสเซ้นต์ด้วย!

มาชา : อย่างนั้นเรอะ? เยี่ยม! แต่ระวังไว้หน่อยก็ดีนะ ไม่ควรใส่เสื้อผ้าโชว์ผิวมากไป
เพราะคนที่เพิ่งมาเจอเราครั้งแรกอาจจะนึกได้ว่าเป็นพวกเกเรอะไรแบบนี้ (หัวเราะ)

(แบบธรรมเนียมญี่ปุ่น ต้องแต่งกายให้สุภาพอะไรแบบนี้หรือเปล่าคะ เคยอ่านเจอว่ามีคนไปสมัครเป็นแอร์
JAL แล้วไม่ได้สวมถุงน่องไป ก็โดนว่ามาว่าจะทำงานกับญี่ปุ่นนะคุณ ทำไมเรื่องแค่นี้ต้องให้เตือน?
หรือสวมรองเท้าแบบเปิดอะไรแบบนี้)

คาเมะ : ขอโทษครับ (หัวเราะ) ตอนออกบ้าน ผมจะนึกว่า "เอาล่ะ โชว์ชาวบ้านได้!"
แต่พอมาเจอฟุคุยาม่าซังปุ๊บ ลงท้ายก็เหมือนถูกจับแก้ผ้าจนล่อนจ้อน

มาชา : ถึงบอกให้ใส่เสื้อแขนยาว (หัวเราะ)

คาเมะ : ครับ (หัวเราะ) ถ้าเป็นคนอื่นมาบอกผมแบบนี้ ผมคงจะโกรธมาก แต่ในกรณีที่เป็นฟุคุยาม่าซัง
คุณเข้าใจพูดให้รู้สึกดี แบบขำ ๆ มากกว่า ทำให้ผมเข้าใจว่าน่าจะปรับปรุงตรงนี้หน่อยนะ! ต้องขอบคุณมากเลยครับ

มาชา : ที่ฉันไม่ได้ว่า ก็เพราะอยากจะค่อนแคะไง (หัวเราะ)

คาเมะ : แล้วผมก็หลงกล (หัวเราะ) แต่ผมก็ยังมีส่วนหนึ่งในตัวที่อยากทำอะไรห่าม ๆ อยู่นะ
เพราะฉะนั้น บางครั้งก็ขอให้ได้เก๊กสักหน่อย ผมอยากจะทำท่าแบบว่า "หา? อะไรนะ?" ไปจนสัก 28

มาชา : เข้าใจพูดได้ดี นายออกตัวไว้ล่วงหน้าอย่างนี้ จะได้พูดว่า "ให้ผมทำแบบนี้ต่อไปเถอะนะ"
อย่าง "สตาร์ นิชิกิโนะ" ใช่ไหม ?

(นิชิกิโนะ อากิระ นักร้องนักแสดงรุ่นเก่าของญี่ปุ่น ออกแนวยุค 70)

คาเมะ : จริงด้วย (หัวเราะ)

มาชา : ใช่ป่ะ ฉันกำลังหัดอยู่เลย นายก็น่าจะศึกษาไว้เหมือนกัน เป็นอะไรที่เจ๋งมาก

คาเมะ : จริงเหรอฮะ?

มาชา : จริงสิ ที่พูดแบบนั้นเพราะนิชิกิโนะซังถูกเรียกว่า "สตาร์ นิชิกิโนะ" ไง จะได้ดูดีสมกับเป็น 'สตาร์'
ดังนั้น ฉันคิดว่าคาเมะนาชิคุงก็น่าจะพูดได้เหมือนกัน "ผมจะเก๊กอย่างนี้ไปจนอายุ 28 ดังนั้น ขอความกรุณาด้วยนะคร๊าบ" แฟน ๆ จะได้เตรียมตัวเตรียมใจแล้วก็คิดว่า "จนกว่าคาเมะนาชิคุงจะ 28 ไม่ว่าเขาจะทำอะไร ฉันก็จะพูดว่า "คาสุยะ♥" (หัวเราะ)
 
(5555+ แต่กับแปะคงต้องเปลี่ยนเป็น "จะทำบ้าแบบนี้ไปจนถึงเมื่อไหร่?" XD XD)

 

To be continued