molecularkitten

Part 8:  จากบล็อครายการวิทยุ ANN Tamarashii no Radio Blog  (2008.04.16)

Photostage III ~Zankyo~ Photo Exhibition: 

จำนวนผู้เข้าชมนิทรรศกาลยังคงเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ อาทิตย์แรกมีจำนวนผู้เข้าชม 8,814 คน
เทียบกับอาทิตย์แรกของสองครั้งที่ผ่านมาคือ ที่รบปงหงิ ฮิลล์ จำนวน 5,860 คน
และที่โทตโทริ 1,937 คน และทางรายการวิทยุเองก็ได้ฟีดแบ็คจากผู้ฟังที่เขียนเข้ามาด้วยเหมือนกัน

F: "จำนวนกว่า 8,000 คนนี่ไม่ธรรมดาเลย! เพราะนางาซากิไม่ใช่เมืองที่เด่นในเรื่องศิลปะ เหลือเชื่อมากครับ"
จำนวนผู้ชมที่พุ่งขึ้นมานี้ ทำให้ฟุคุยาม่าซังรู้สึกราวกับว่าไม่น่าจะเกิดขึ้นจริงได้

และในรายการวิทยุ เขาก็ได้สะท้อนถึงความคิดเกี่ยวกับเรื่องราวของบ้านเกิดที่เขาน่าจะรู้จักดีอีกครั้ง

F: ผมชักจะอยากรู้เรื่องราวเกี่ยวกับนางาซากิให้มากขึ้น เพราะถึงจะเป็นบ้านเกิดก็จริง
แต่ยังมีอีกหลายที่ที่ผมไม่ทราบเรื่องราวความเป็นมาเลย ไม่นานมานี้ผมมีโอกาสได้ไปที่
Kameyama Shachu เป็นครั้งแรก และมีหลายที่เลยที่ผมเคยได้ยิน แต่ไม่เคยได้ไปสักที

นางาซากิเป็นเมืองที่เต็มไปด้วยไหล่เขา ถึงแม้ว่าจะมีถนนให้ขับรถขึ้นไปได้
แต่ก็ยังมีการสร้างบันไดไว้ให้คนได้เดินเท้าขึ้นไปด้วย ซึ่งถ้าแหวกภูเขาออกดูได้
ก็คงเจอเข้ากับบ้านและสุสาน หรืออะไรอื่นๆ เต็มไปหมด ตอนนี้ผมรู้สึกออกจะกังวลหน่อยๆ
ถึงสิ่งที่เกิดขึ้นกับเมืองในตอนนี้ คอนโดมีเนียมใหญ่โตขนาดยักษ์ผุดขึ้นในทุกที่
ไม่ว่าจะตามพื้นราบหรือไหล่เขา คนที่อาศัยอยู่บนเนินเขามักจะใช้บันไดเล็กๆ แคบๆ
เป็นทางสัญจรในชีวิตประจำวัน ซึ่งการเดินไต่ขึ้นไปตามทางชันที่มีบันไดเหล่านั้น
ก็ดูจะเหมือนจะเป็นเรื่องหนักหนาไม่ใช่น้อย บางคนอาจจะรู้สึกว่าไม่ค่อยสะดวกนักในตอนนี้
แล้วก็ขายบ้านไปในราคาถูกๆ เพื่อย้ายลงมาอยู่ที่ราบข้างล่าง ดังนั้นในตอนกลางคืน
บนเนินเขาก็เต็มไปด้วยบ้านร้าง แถมรายรอบไปด้วยสุสาน บวกกับไฟข้างถนนริบหรี่ด้วยแล้ว
ก็กลายเป็นดูน่ากลัวขึ้นมา

ถ้าพวกคุณมาที่นี่ในฐานนะนักท่องเที่ยวคนหนึ่ง ก็อาจจะยังไม่ค่อยรู้สึกเท่าไหร่
แต่ถ้าเมื่อไหร่มีฝนตกและลมพัดจนอากาศเย็นชื้น ก็จะเป็นเรื่องที่พิเศษมากจริงๆ ครับ
ถ้าได้เดินขึ้นไปตามบันไดและทางลาดชันเหล่านี้ซึ่งมีเต็มไปหมดที่นางาซากิ
พอมีการสร้างคอนโดมากขึ้นเท่าไหร่ คนก็ย้ายออกไป และบ้านเรือนเหล่านี้
ก็จะกลายเป็นรกร้าง เป็นเรื่องที่น่าปวดหัวมาก เราควรจะต้องทำยังไงกันดีเกี่ยวกับเรื่องนี้?

สมัยก่อนนั้นไม่เคยมีตึกสูงมากๆ มาก่อนในนางาซากิ ฉะนั้นการเดินไปตามบันไดเหล่านี้
ก็เป็นเรื่องปกติในชีวิตประจำวัน ไม่ว่าจะเป็นด้วยลักษณะภูมิประเทศ หรือ
ความไม่สะดวกสบายในการใช้ชีวิตอันนี้ ต่างก็เป็นสิ่งกระตุ้นให้ผู้คนช่วยเหลือเกื้อกูลซึ่งกันและกัน
ผมเชื่ออย่างนั้นจริงๆ และก็ด้วยความเชื่อนี้เอง ถ้ามีนักท่องเที่ยวมาถามทาง
พวกเราต่างก็เต็มอกเต็มใจช่วยอธิบายให้อย่างถึงที่สุด

ผมนึกออกมาได้ถึงงานพิเศษที่ผมเคยทำมาก่อนหน้านี้ คือ บริการช่วยขนของในวันปีใหม่
หมายความว่ายังไงน่ะเหรอครับ ก็คืองานช่วยเหลือคนชราที่อาศัยอยู่ตามเนินเขาสูงๆ
ที่ไม่สามารถจะถือของหนักๆ กลับบ้านเองได้หลังจากซื้อข้าวของในช่วงปีใหม่ พวกเราจะเดิน
ตามช่วยถือของที่ซื้อมาและเดินขึ้นไปตามบันไดเหล่านี้จนถึงบ้าน ถึงแม้ว่าจะได้รับค่าตอบแทน
เป็นเงินจากการบริการอันนี้ แต่เราก็รู้สึกเหมือนว่ากำลังทำความดีโดยการช่วยเหลือผู้สูงอายุอยู่ด้วย
บางทีคุณป้าทั้งหลายก็ให้ผมเพิ่มอีก 500 เยนเป็นค่าทิป ซึ่งนั่นทำให้ผมดีใจมากขึ้นไปอีก
ที่ได้เงินเพิ่มจากงานที่ได้ช่วยเหลือคน รู้สึกเหมือนกับว่าผมเองก็มีประโยชน์เหมือนกัน ที่ช่วยเหลือคนอื่นได้

ยังมีเรื่องอะไรที่ดีๆ อีกของนางาซากิน่ะหรือ? ลองมาและสัมผัสด้วยตาของคุณเองสิครับ?

------------------------------------------------------------------------------

แปลอันนี้มาฝากกันเพราะว่าเป็นบทความที่แปะเอ่ยถึง
Kameyama Shachu ค่ะ ว่าแกได้แวะไปเที่ยวมาแล้ว
นี่คงเป็นตอนที่แกรู้แล้วว่าจะได้เล่น Ryomaden นี่เอง
Kameyama Shachu เป็นชื่อกลุ่มการค้าที่ท่านเรียวม่า
ตั้งขึ้นในรูป 'บริษัท' เป็นครั้งแรกในญี่ปุ่น ปัจจุบัน
ยังอนุรักษ์ไว้เป็นแหล่งท่องเที่ยวที่นางาซากิค่ะ ในการ์ตูน
เรียวม่าแต่งงานแล้วก็พาโอเรียวมาเช่าบ้านอยู่ที่นางาซากินี่
จูงมือพามาดู Kameyama Shuchu ซึ่งเป็นบ้านบนเนิน
หันหน้าออกทะเล และไม่ว่าแกจะไปไหนก็ต้องกลับมาที่นี่
เพราะบริษัทกับภรรยารออยู่ จนเรารู้สึกว่า นางาซากิ
น่าจะเป็นบ้านของเรียวม่ามากกว่าบ้านที่โดสะที่แกมีโอกาสได้
กลับไปอีกเพียงครั้งเดียวเท่านั้นหลังจากที่หนีออกมา

อีกอย่างวันนี้มีข่าวมาด้วยค่ะ จากสัมมนาเรื่องเรียวม่า
ที่นางาซากิ คุณโปรดิวเซอร์ละครบอกว่าโลเคชั่นที่นี่
จะออกในส่วนที่ 3 ของเรื่องคือ ep 25-36 ซึ่งจะเป็น
ส่วนที่สำคัญมาก เราก็รู้สึกตื่นเต้นมากว่า NHK จะยกกอง
ไปถ่ายตรงจุดไหนบ้าง เพราะตอนนี้ทั้งเมืองก็เต็มไปด้วย
ตึกเสียแล้ว

บริษัท Kameyama Shachu

ลองกดดูรูปเพิ่มเติมที่บล็อคเที่ยวนางาซากิ ของคุณฝรั่ง
ท่านนี้ดูนะคะ

http://dwellingindreams.blogspot.com/2008/07/nagasaki.html

คุณคนนี้อ่านการ์ตูนเรียวม่าด้วย แล้วไปเที่ยว
นางาซากิก็ไปตามสถานที่ต่างๆ ที่เกี่ยวกับเรียวม่าที่นั่น
ด้วยค่ะ จะเห็น Kameyama Shashu อนุสาวรีย์เรียวม่า
ยืนบนเนินเขามองไปเห็นทั่วเมืองนางาซากิ (รองเท้าบู๊ท
ยักษ์นั่น แปะก็ใส่ถ่ายรูปเล่นมาแล้วนะ แต่โพสที่นี่ไม่ได้
เพราะเป็นรูป BROS. ค่ะ ^^")

"Nagasaki is the city of my dreams,
soon it will become the base for the Japanese revolution."

                                                Sakamato Ryoma