molecularkitten

New Album    Q&A

จากบล็อครายการวิทยุ ANN TamaRadi 2009.06.23 and 2009.06.24

โซจัง - ตัดสินใจเรื่องคอนเส็ปของอัลบั้มเมื่อไหร่ครับ?

F: ตอนเริ่มทำอัลบั้ม ผมจะมีเมโลดี้ (ทำนอง) ไว้อยู่แล้ว แค่ต้องใส่เนื้อร้องเข้าไปเท่านั้นครับ ดังนั้นที่ต้องทำก็คือ งานในส่วนของเนื้อเพลงแต่ละเพลงไล่ไปทีละเพลง ผมเริ่มงานส่วนนี้ช่วงฤดูใบไม้ร่วงปีที่แล้ว พอต้นปีที่ผ่านมาก็ได้ภาพรวมของอัลบั้มทั้งหมดครับ

โซจัง - ในระหว่างการทำงานมีขั้นตอนที่ลำบากใจบ้างไหมครับ

F: เหมือนใน Evangelion น่ะครับ ทันทีที่ใส่ entry plug เข้าไป ก็จะเริ่มเชื่อมต่อกับตัวของ Eva (หุ่น) ได้ใช่ไหมครับ การเขียนเนื้อเพลงก็เหมือนกัน ช่วงเริ่มต้นเหมือนกับ merging process (ผู้แปล-ตอนที่คนขับรวมร่างกับหุ่นยนต์ เขาจะ merge เส้นประสาทของหุ่นให้เข้ากับคนขับ หรือเรียกว่าเอามาซ้อนทับให้ทำงานไปด้วยกัน เหมือนหุ่นยนตร์ใช้เส้นประสาทเดียวกันคนที่บังคับอยู่) อาจจะรู้สึกว่าเจ็บปวดเอาการ แต่พอระบบเข้าที่แล้วก็จะง่ายขึ้น ก่อนหน้านั้น.....ตรง "interface point" (ผู้แปล-ขั้นตอนการเชื่อมต่อให้เป็นหนึ่งเดียวระหว่างหุ่นกับคน เหมือนการเชื่อมต่อความคิดลงเนื้อเพลง) ในการเขียนเนื้อร้อง ทั้งหมดนี้ขึ้นอยู่กับว่าผมซื่อตรงกับความรู้สึกของตัวเองได้มากแค่ไหน "นี่คือสิ่งที่ผมอยากบอกเล่าจริงๆ หรือเปล่า?" "ปรุงแต่งดีหรือยัง?" "ผมคิดให้มันมากไปหรือเปล่า?" ทั้งหมดทั้งมวลนี้เป็นสิ่งที่ผมคิดและรู้สึกจริงๆ ไหม?" พวกนี้เป็นเงื่อนไขที่กำหนดไว้ว่าผมจะทำให้มันออกมาพร้อมกันได้สำเร็จหรือเปล่า ผมจะเปิดใจทำออกมาอย่างตรงไปตรงมาที่สุดเท่าที่จะทำได้หรือเปล่า? นั่นเป็นประเด็นที่ต้องพิจารณาครับ

ดังนั้นคอนเส็ปของอัลบั้มก็เกิดขึ้นตอนที่ตอนที่ผมกำลังเขียนเนื้อเพลงนี่เอง ตอนผมเดบิวต์เมื่ออายุ 21 ผมคิดว่าวัย 40 สำหรับศิลปินนี่คงเรียกว่าแก่ดีกรีมาก แล้วเขาจะร้องเพลงอะไรกันอยู่? ผมอยากรู้จริงๆในตอนนั้น ประเภทหนึ่งอาจจะฟังแล้วทำให้เรารู้สึกว่า "แสดงออกตรงไปตรงมาดีแท้" กับอีกประเภทหนึ่งที่ว่า "ฟังดูเหมือนมีอะไรที่ซ่อนไว้อยู่" หากลองคิดแบบไม่มีอคติในฐานะผู้ฟังคนหนึ่ง "ถ้าฟุคุยาม่า มาซาฮารุ ในวัย 40 ปีนี่จะออกอัลบั้ม เพลงแบบไหนกันนะที่เราอยากฟังจากเขา?" แน่นอนว่าเพลงดีๆ ติดหูคนนั้นเป็นสิ่งที่สำคัญ แต่ไม่ควรจะเป็นอะไรที่ง่ายๆ ในฐานะที่เป็นผู้ใหญ่วัย 40 เขาจะนึกคิดอะไร หรือจะรู้สึกอะไร ตั้งใจที่สร้างอะไรออกมาอยู่ด้วย? .....ผมอยากจะนำเสนอความรู้สึกที่แท้จริงของตัวเองออกมาครับ

ธีมของอัลบั้มนี้ก็คือ อยากสื่อให้เข้าใจอย่างชัดเจนถึงตัวตนพื้นฐานของฟุคุยาม่า มาซาฮารุในวัย 40 ปี

F: ใช่ครับ เพราะคนเรายิ่งเติบโตขึ้น ก็จะยอมรับได้ยากขึ้นว่ายังมีสิ่งที่ตัวเองก็ไม่เข้าใจอยู่ ใช่ไหมฮะ? (หัวเราะ)... เราไม่ค่อยอยากแสดงออกด้านที่เป็นปัญหาของตัวเอง อย่างเช่นความสับสน หรือ ความกังวลใจให้คนอื่นเห็น เราพยามอย่างหนักเพื่อที่จะเป็นผู้เล่นที่ดีในทีม ถึงการพยายามอย่างหนักนั้นจะเป็นเรื่องที่ดี แต่....ลองคิดว่าเหมือนกับเรามีเจ้านายที่เคร่งครัดมาก แต่พอถึงเวลาที่ออกไปดื่มด้วยกัน กลายเป็นว่าเขาโยนหน้ากากของตัวเองทิ้งทันที แบบนี้ก็ใช่ว่าจะไม่มีใช่ไหม? แล้วก็คงจะมีบ้างที่เป็นเจ้านายประเภทที่รักษาระดับของตัวเองอยู่ตลอดกระทั่งเวลาเมา หรือประเภทที่ไม่ยอมดื่มจนเมาแล้วก็มักจะคอยระแวดระวังดูแลผู้ใต้บังคับบัญชาอยู่เสมอ

ให้ลองนึกว่าเจ้านายแบบไหนที่คุณรู้สึกว่าอยู่ด้วยได้ง่ายที่สุด ก็น่าจะเป็นเจ้านายชนิดที่ไม่ได้ดูสมบูรณ์แบบ ประเภทที่มักจะถอดหัวโขนของตัวเองออกเวลาดื่มใช่ไหมครับ แล้วเราก็จะคิดว่า "ทั้งที่ปกติแล้วเป็นเจ้านายที่สุดยอดแท้ๆ แต่ก็มีช่วงเวลาที่เป็นแบบนี้กับเขาได้ด้วยเหมือนกันแฮะ!"

เมื่ออายุเข้าสู่วัยเดียวกับนักแสดงที่เคยเขาเห็นเมื่อตอนเด็กๆ ทางทีวี ก็ดูเหมือนฟุคุยาม่าซังมีเรื่องที่นึกออกได้อยู่ 2 อย่างด้วยกัน

F: พอเข้าสู่วัยผู้ใหญ่ ผมก็นึกว่าตัวเองคงเติบโตอย่างสมบูรณ์แบบแล้ว ไม่ว่าจะเป็นเรื่องของบุคคลิกหรือนิสัยใจคอ แต่พออายุเข้า 40 ผมก็รู้ว่ามันไม่ใช่อย่างที่ผมคิดไว้ ตอนนี้ผมเชื่อว่าไม่มีทางที่คนเราจะพัฒนาไปไกลจนถึงขั้นที่เรียกว่าสมบูรณ์แบบ "อะไรคือสิ่งที่เรียกว่า 'สมบูรณ์แบบแล้ว'?" และที่พูดกันว่า 'โตขึ้นแล้วก็จะเป็นผู้ใหญ่เอง' นั้นหมายความว่ายังไง? ผมเริ่มเอาคำถามพวกนี้กลับมาใคร่ครวญดูใหม่อีกครั้ง  ผมคิดว่าพออายุมากขึ้น เราก็จำเป็นต้องทำตัวเป็นผู้ใหญ่  ทั้งที่มักจะมีเรื่องที่เราไม่เข้าใจอยู่ แต่สิ่งที่เราต้องทำอย่างเข้าใจถ่องแท้นั้นกลับเพิ่มมากขึ้น แล้วก็จะกลายเป็นว่าเราต้องจัดการทุกอย่างได้ดีกว่าเดิม แล้วก็รับผิดชอบได้ในหลายๆเรื่อง แต่ในขณะเดียวกัน ก็อดที่จะมีความอ่อนแอ หรือความมืดมนไว้ไม่ได้อยู่ด้วย ในแง่มุมของการทำอัลบั้มชุดนี้ อะไรที่ผมรู้สึกเกี่ยวกับส่วนที่ไม่สมบูรณ์แบบในตัวเพลงเหล่านี้? ผมใช้อารมณ์ตรงจุดนี้นี้เข้ามาเป็นส่วนหนึ่งในธีมด้วยครับ