molecularkitten

ตามหัวข้อ แบบว่า เรียนจบเลี้ยว จะกลับไปอยู่บ้านเลี้ยว
(ได้ข่าวว่าข้าวของยังกองไว้ ยังเก็บไม่เสร็จ -*-)
ยังไม่ทราบว่าการจราจรทางอินเตอร์เน็ตที่บ้านเป็นเยี่ยงไร
ถ้าอืดขนาดโหลดแต่ละหน้าได้ 3 ชาติกว่า ดิฉันคงต้องขอเวลา
จัดการสักพัก

แล้วก็ต้องกลับไปจัดการชีวิตด้วย My new life!
อยากกลับไปอยู่เชียงใหม่ นี่คือเป้าหมายในชีวิตสูงสุด
ตอนนี้ของอิชั้นเลย

----------------------------------------------

ช่วงหลังๆนี่ จะเห็นว่ายก blog ให้มาชาไปเลย กลายเป็น fan blog ไป
เหมือนของมิโดริซังหรือของเกาหลี>>>>>ท่านนี้

เราไม่อยากย้าย Masha-section ไปอยู่ blog ใหม่ เพราะแค่นี้ก็จะดูแลไม่ไหว
อยู่แล้ว ไหนจะบ้านมาชาที่ jpopmusicforum ไหนจะต้องไปแจมที่
mashaplus แล้วก็มีบ้านกาลิเลโอที่บ้านไร่อีก (แต่อันนี้ไม่ค่อยเท่าไหร่ ทำทิ้งไว้
แล้วชิ่งหนีได้) ขืนทำอีก blog ตายแน่ ไหนๆ ก็เข้า blog ตัวเองอยู่แล้ว
ก็แบ่งพาร์ทไปให้แปะคงไม่เป็นไร

เรื่องที่อยากเขียนก่อนหายตัวคือ สนุกมากกับการทำ masha-section ค่ะ ช่วงหลัง
นี่ดิฉันก็มีปัญหา material ตัน ยังไม่พร้อมจะอัพ section ของตัวเอง (หวังว่าคง
อัพต่อได้ เมื่อชีวิตลงตัวมากกว่านี้) ก็ประจวบเหมาะพอดีกับที่อิซุมิซาโนะเขาอาสามา
เป็นคนแปลเป็นภาษาอังกฤษให้

เลยกลายเป็นว่าเราสนุกกับการอ่าน และแปลเรื่องแปะมาก ก่อนหน้านั้นเคยไป stalk
อ่านเรื่องมาชาที่บล็อคของมิโดริซังบ่อยๆ อยู่แล้วค่ะ อ่านแบบใช้เว็ปแปล รู้เรื่องบ้างไม่รุ้
เรื่องบ้าง แต่ก็เป็นเว็ปเดียวจริงๆ ที่แปลละเอียดลออขนาดนี้ (คุยกับโลเซ่ครั้งแรก
เธอก็บอกว่าเธอก็ไป stalk บล็อคมิโดริมาด้วยเหมือนกัน แบบใช้เว็ปแปลเหมือนกันนี่แหล่ะ)
พออิซุมิซาโนะซังมาอาสา เราก็แนะนำว่า ถ้าอ่านภาษาจีนได้ลองไปที่บล็อคนี้สิ มีเรื่องมาชา
ให้อ่านเพียบเลย เธอบอกว่าไปมาแล้ว และเกิดความคิดว่า อยากขออนุญาติแปลเป็นภาษาอังกฤษ
หลังจากหายไปดำเนินการมาพักหนึ่ง โปรเจ็คแรกที่จับมาก็คือ Tokyo tower ของแปะ

เราอ่านแล้วคิดว่าน่าสนใจมาก เกิดแรงบันดาลใจอยากแปลขึ้นมาทันที ทั้งที่ก็ไม่เคยแปล
อะไรมาก่อนเลย และไม่ได้เป็นคนที่จบหรือถนัดด้านภาษามา อาศัยแต่ว่าชอบอ่านนิยาย
มาตั้งแต่เด็ก ดังนั้นการเขียนบล็อคหรือการได้ทำงานแปล ก็นับว่าเป็นความสุขทางใจ
อย่างหนึ่งที่รู้สึกว่า 'ดีจริงๆ ที่ได้ทำ' ที่อยากแปลนั้นเพราะเป็นเรื่องของมาชาก็จริง แต่ตัวเรื่อง
เองก็สะกดใจให้อยากทำด้วย ความรู้สึกนี้เกิดขึ้นตั้งแต่ได้อ่านสัมภาษณ์หลายๆเล่ม ที่บล็อค
ของมิโดริแล้ว แม้ว่าจะใช้เว็ปแปลได้กระท่อนกระแท่น แต่เราจับอะไรได้หลายๆ อย่างจาก
บทสัมภาษณ์นั้น จนรู้สึกพิศวงมากว่า 'คนๆนี้ น่าสนใจกว่าที่คิด' และเมื่อได้อ่าน Tokyo tower
ฉบับเต็มแล้วก็ไม่ผิดหวังเลย เกิดความอยากลงมือทำขึ้นมาเดี๋ยวนั้น จะเรียกว่าเป็นความอวดดี
ก็ว่าได้ (เพราะไม่ใช่โปร แต่ดันอวดรู้อยากทำ) เลยคิดว่า ถ้าทำแล้วโพสที่บล็อคตัวเอง
ก็คงไม่เป็นไร เพราะนี่เป็นพื้นที่ส่วนตัว ที่เจ้าของจะทำอะไรก็ได้ ซึ่งก็ปรากฏว่าความอวดดีนี้
ได้รับความกรุณาจากแฟนแปะหลายท่านที่บ้านมาชาที่บ้านไร่มาก ทั้งให้อาศัยพื้นที่ในการแก้งาน
หรือแวะเวียนมาให้กำลังใจกันบ้าง ที่สำคัญคือ คุณ ก ที่กรุณาสละเวลาว่างที่ไม่ค่อยจะมี มาตรวจ
แก้ให้ตรงกับต้นฉบับภาษาญี่ปุ่นมากขึ้น ทำให้งานดีขึ้น และเจ้าของบล็อคเองก็ได้เรียนรู้หลายๆ
อย่างทางด้านภาษาจากข้อผิดพลาดนั้นด้วย

และทั้งนี้ทั้งนั้น ก็เพราะ มิโดริซัง และอิซุมิซาโนะซัง ที่ทำให้มีต้นฉบับในการแปล
จนตอนนี้เกิดโปรเจ็คหนึ่งขึ้นมา คือ http://mashaheart.net/ ซึ่งจะเป็นเว็ปไซต์ที่รวบรวมเรื่อง
แปลของมาชาเป็นภาษาต่างๆ เป็นโปรเจ็คที่สมาชิกของ HKFC (และเป็นหนึ่งในเม็มเบอร์
ของเว็ปแฟนไซต์ใหญ่บิ๊กของแปะที่จีนด้วย) อาสาเป็นคนทำเว็ปให้ ซึ่งตรงนี้เราก็รับผิดชอบ
ด้านแปลภาษาไทยไป ส่วนตัวเจ้าของบล็อคมองว่าก็ดีเหมือนกัน อย่างน้อยก็มีที่เก็บเรื่องมาชา
สำรองไว้ เผื่อบล็อคล่มก็ยังมีที่นั่นได้อยู่ เว็ปนี้ทำกันอย่างไม่รีบไม่ร้อนมาก เรียกว่าว่างเมื่อไหร่
ก็ทำ ถ้าเข้าไปดูก็เห็นว่ายังไม่เสร็จดีเท่าไหร่น่ะนะคะ แต่เรา 3 คนเห็นพ้องต้องกันมากว่า
วัตถุประสงค์ก็คือ อยากให้คนเข้าใจมาชาในแง่ลึกขึ้นกว่าที่เห็นข้างนอก และนอกเหนือจากนี้
ก็อาจจะเป็นประโยชน์ได้บ้างสำหรับเรื่องเล่าเหล่านั้น กับคนอื่นๆ

อย่างแฟนๆ มาชาที่เป็นคนไทย ที่เคยแวะเวียนมาเจอกัน มีตั้งแต่รุ่นเด็กๆ อย่างน้องๆ
อายุ 13-14 ก็มี เพิ่งอยู่มัธยม หรือกำลังจะเข้ามหาวิทยาลัยก็มี (กาลิเลโอมันเหมือนการ์ตูน
เด็กๆ คงเข้าถึงได้ง่ายด้วย) ถ้าหากว่าน้องเด็กๆ เหล่านี้ ได้อ่านเรื่องราว หรือคำสัมภาษณ์
บางอย่าง ที่จะมีโอกาสสร้างแรงบันดาลใจ หรือให้สร้างแนวคิดให้เอาไปวิเคราะห์ต่อได้ 
ด้วยตัวเอง ก็นับว่าดีกว่าที่ชอบไปอย่างเดียว โดยที่ไม่รู้อะไรเลย

นี่ก็เป็นเหตุผลที่ทำให้เจ้าของบล็อคยังอยากแปลต่อไปเรื่อยๆ ค่ะ นอกเหนือจากความชอบ
ส่วนตัวแล้ว

อีกอย่างคือต้องขอขอบคุณคนอ่านด้วย เจ้าของบล็อคอาจจะไม่ใช่ประเภทที่ชวนคุยทุกคอมเม้นท์
และความหมายในการเขียนบล็อค โดยความเห็นส่วนตัวแล้วตั้งอยู่ที่เพื่อสนองความต้องการของ
ตัวเองเป็นหลัก ดังนั้น การเขียนเพื่อให้ได้คอมเม้นท์เยอะๆ จึงไม่ใช่เรื่องสำคัญไปกว่าได้เขียน
เรื่องที่ตัวเองอยากเขียน แต่แน่นอน 100% สำหรับคนเขียนงานใดๆ ก็ตาม การมีคอมเม้นท์ตกมา
หรือแวะมาอ่านย่อมเป็นความชื่นใจอย่างที่สุด

จึงต้องขอขอบคุณท่านผู้อ่านทุกคนมา ณ ที่นี้ด้วย

-------------------------------------------------------

ปล. อันนี้เวิ่นเว้อส่วนตัว เนื่องจากเพิ่งดู Atsuhime มา (แต่ยังไม่จบ)
ปรากฏว่า ตื่นมาเมื่อเช้า ตาบวมฉึ่ง ร้องไห้ตาม Atsuhime ทุกซีน
ประหนึ่งหล่อนไปเล่นเป็นเมียโชกุนซะเอง NHK Taiga เรื่องนี้สนุกมากจริงๆ
ได้ข่าวว่า TPBS ซื้อมาแล้วด้วย น่าจะดังได้ประมาณแดจังกึมอยู่นา

- เกลียดแม่ปั๋ว Atsuhime ในเรื่องมาก

- คุณพี่ Sakai Masato นี่สำมะคัญ ทำอิชั้นน้ำตาร่วงให้มา 2 เรื่องแล้ว
ตอนเล่น Triangle นี่แอบไม่ชอบขี้หน้าหน่อยๆ แต่พอ ep7 โน่น
หล่อนนั่งเอาทิชชู่ซับน้ำตาอยู่ป้อยๆ หน้าคอม มา Atsuhime นี่อีก
ท่าน Iesada แอบได้ใจไปเต็มๆ

- ชักอยากทำซับ Atsuhime แล้วอ่ะ >>>หาเหาใส่หัว T^T

- ทำไม Ooku หรือฝ่ายในของปราสาทโชกุนถึงปั้นจิ้มปั้นเจ๋อเรื่องฝ่ายหน้าบางเรื่องได้ง่ายจังแฮะ

- โชกุนนี่ เทียบกับของไทยประมาณไหน สมเด็จเจ้าพระยา จะได้หรือเปล่า

- แล้ว Ryomaden ฉากจบนี่ดิฉันไม่ต้องใช้ผ้าขนหนูแทนทิชชู่เลย
หรือไงฟะ?