molecularkitten

เมื่อวันเสาร์แอบดอดไปดูสามก๊กมา
ดูจบก็ชอบมากก รู้สึกสดชื่น
เพราะก็ไม่ได้ดูหนังที่รู้สึกว่าสนุกตา สนุกใจ อิ่มสมอง
แบบนี้มานานแล้ว

สามก๊กฉบับลุงจอห์น วูนี้ จับตอนที่ทุกคนรู้จักกันดี
มาทำ ซึ่งก็คือ ศึกเซ็กเพ็ก หรือว่าศึกผาแดงนางไอ่
ส่วนชื่อภาษาอังกฤษก็ Red cliff ตรงตัว
ซึ่งสำหรับคนไทยคงคุ้นกันในนาม โจโฉแตกทัพเรือ
ตามต้นฉบับการแปลของเจ้าพระยาพระคลัง(หน)

ที่ว่าแตกทัพเรือ ก็เพราะว่าเป็นการรบทางน้ำนั่นเอง
ในสมัย ค.ศ.208 ราชวงศ์ฮั่นของจีนปกครองโดยองค์
จักรพรรดิเหาเฮี้ยนเต้(ชื่อช่าง...ไม่เป็นมงคล  ) ซึ่งเป็น
หุ่นเชิดของ โจโฉ เสนาบดีอีกที โจโฉต้องการตั้งตนเป็น
ใหญ่เหนือแว่นแคว้นทั้งปวง จึงต้องกำจัด เล่าปี่ ซึ่งมีศักดิ์
เป็นพระเจ้าอาขององค์ฮ่องเต้ทิ้งเสีย เล่าปี่ที่มีกำลังน้อย
กว่าต้องเทครัวถอยร่นไปทางใต้ ซึ่งเป็นดินแดนใน
ความปกครองของ ซุนกวน เจ้าแห่งง่อก๊ก พร้อมกับขอ
ความช่วยเหลือร่วมมือเป็นพันธมิตรในการกำจัดโจโฉด้วย

ด้วยดินแดนง่อก๊กนั้น อยู่ทางตอนใต้ของแม่น้ำแยงซี เป็นเมือง
ท่าค้าขายที่สำคัญ โจโฉจึงกรีธาทัพล่องมาตามลำน้ำ แล้วมา
ผูกแพตั้งค่ายอยู่ที่ป่าอีกา ตรงกันข้ามกับผาแดง ซึ่งเป็นป้อมปรา
การในความดูแลของ จิวยี่ ยอดขุนพลของซุนกวน

มาถึงตอนนี้ ก่อนดูต้องสารภาพบาปว่า ยังไม่เคยเอาสามก๊ก
ต้นฉบับมาอ่านแม้สักครั้ง ทั้งฉบับนิยายและพงศาวดาร อาศัย
อ่านจากบทความวิจารณ์บ้าง เกร็ดวรรณคดีบ้าง การ์ตูนบ้าง
(ของขายหัวเราะสนุกมาก  ) เพราะฉะนั้นก็เลยไปดูแบบไม่มีอะไร
ในหัวเลย เลยขอวิจารณ์แบบตัดเรื่องต้นฉบับนิยาย หรือพงศาวดาร
ออกไป

ก็พบว่าจอห์น วูก็ทำได้ดีทีเดียว มีสไตล์เอาใจตลาดตามแบบฮอลีวู้ด
ภาพถ่ายมุมกว้างอันอลังการงานสร้าง ฉากรบ ฉากบู๊ CG เสื้อผ้า
เครื่องแต่งกาย ดนตรีประกอบ (ตรงนี้เห็นในเครดิตว่าเป็นคนญี่ปุ่น
ทำ) เรียกว่าขนมาทำ exotic เต็มอัตราศึก ในขณะเดียวกันก็คงเสน่ห์
ลีลาในแบบเอเชียไว้ด้วย เช่น ความอืดบางช่วงของหนังเป็นต้น
(ถ้าเป็นฮอลีวู้ด มันก็คงอัดเอามันส์อย่างเดียวแหล่ะ แต่นี่คือฟีโนไทป์
ของหนังเอเชียเลย) รวมๆ เราถือว่าสนุกมาก แม้จะมีจุดเว่อร์ไปบ้าง
แต่ก็ถือว่าไม่ถึงขั้นรับไม่ได้อะไร กลศึกที่ขนมาเล่นกันก็สนุกสนานดี
แล้วก็ไม่ได้ทำให้ดูยากปวดขมองจนเข้าไม่ถึงคนหมู่มากแต่อย่างใด
ด้วย เพราะมีการสื่อผ่านสัญลักษณ์ง่ายๆหลายอย่าง

ที่นี้ก็มาถึงเรื่อง casting กันบ้าง

เด่นสุด ก็คงเป็น จิวยี่ ที่รับบทโดยพี่เหลียงเฉาเหว่ย ตามบทประพันธ์
แล้วเห็นว่า ศึกเซ็กเพ็กนี่ ขงเบ้งเด่นมาก ส่วนจิวยี่...ก็แค่ตัวอิจฉา
แต่จอห์น วูกลับตีความจิวยี่ใหม่ ให้เค้าเป็นขุนพลที่เก่งทำศึก และใช้
ความคิดได้ไม่แพ้ขงเบ้ง จนเหมือนจะเด่นกว่าขงเบ้งด้วยซ้ำ
ซึ่งเราว่าแบบนี้หน่ะดีแล้ว จิวยี่เป็นขุนพลแห่งง่อก๊กที่มีฝีมือมาก
และการรบครั้งนี้ ก็เกิดที่ผาแดง ในแดนง่อก๊ก ฉะนั้นคนที่รู้ดีที่สุด
ในชัยภูมินี้ จึงน่าจะเป็นจิวยี่ ไม่ใช่ขงเบ้ง และพี่เหลียงก็ไม่ทำให้คนดู
และผู้กำกับผิดหวัง เพราะแสดงเป็นจิวยี่ได้เมพมากมาย เอาแค่ฉาก
กราดตามองเหล่าทหารในกองทัพนี่ก็หนาวสันหลังแว้ววว ทรงอำนาจ
ราชศักดิ์ได้แบบยังไม่ทันแผลงฤิทธิ์ด้วยซ้ำ ชอบวิธีแก้ปัญหาเรื่องทหาร
ไปขโมยควายของชาวบ้าน หาทางออกได้แบบทั้งซื้อใจทหารและ
ชาวบ้านได้ด้วย ไอ้วิธีแก้ปัญหาแบบหักด้ามพร้าด้วยเข่าแบบที่ทำให้คนเกรงกลัว
นี่มันก็ดีอยู่หรอก แต่วิธีบัวไม่ช้ำน้ำไม่ขุ่นแบบที่จิวยี่ใช้กลับเจ๋งกว่า
น่าจำเอาไปใช้บ้างแฮะ..

จูกัดเหลียง ขงเบ้ง รับบทโดยพี่ทาเคชิ คาเน่ชิโร่ ดูๆแล้วพี่เค้าก็ไม่ได้
น่ารังเกียจอะไรมากมายกับบทนี้ แต่ให้เลิศที่สุด ก็คงถือว่าไม่ใช่
สิ่งที่คิดว่าขาด คือ ประกายความคมชนิดที่บาดฝ่ายตรงข้ามเอาได้
ได้ถ้าไม่ระวังตัว ท่านจูกัดเหลียงคาเนชิโร่ก็เลย กลายเป็นขงเบ้ง
ที่ดูฉลาดแบบเด็กหัวดี มองโลกด้วยดวงตาสดใส อ่อนเยาว์ น่าร๊ากกก
แต่ว่าถ้าคิดตามจอห์น วูแล้ว นี่ก็ไม่ใช่เรื่องแปลก เพราะขงเบ้งตอนนั้น
อายุแค่ 27 ถึงจะหัวดี แต่ก็ยังไม่เจนสนามรบเท่าขุนศึกท่านอื่น
จะให้ไปเทพไปซะทุกเรื่องก็คงเป็นไปไม่ได้

แต่ว่าฉากที่ทำเราผิดหวังดันเป็นฉากสำคัญนี่จิ คือ ตอนที่ขงเบ้ง
ต้องเข้าไปเกลี้ยกล่อมท่านซุนกวน ให้ยอมเป็นพันธมิตรกับเล่าปี่
อ่ะ ในการนี้ท่านควรโชว์เทพเต็มที่ในเรื่องฝีปาก การเจรจา แต่
เหมือนว่ายังไม่ได้ดังใจเลย ซ้ำฮ้ายยย...ท่าทางท่านจูกัดเหลียง
ฉากนี้ยังแปลกมากถึงมากที่สุด มีชะม้อยชะม้ายชายตาด้วย
ดังหนึ่งว่าจะเข้าไปถวายงานท่านซุนกวนแทน เล่นเอาเราเง็งไปเลย
ตกลงฉากนั้นนี่มันยังไงคะ? ลุงจอห์น วู เคลียร์หนูด่วนเลย
ตกลงว่าจะ Y? (จะได้จัดให้)

                                                             จิ้นไปแล้วเรียบร้อย

ส่วนหญิงสาวสองนางในเรื่อง เสี่ยวเกี้ยว ศรีภรรยาคนงามสุด
ในแดนกังตั๋งของจิวยี่ รับบทโดย หลินจื้อหลิง นางแบบชาวไต้หวัน
ซึ่งนางก็งามของจริง อ่อนหวานเย็นเรื่อยเหมือนสายน้ำไหลใสสะอาด
สมเป็นศรีภรรยาที่ใครๆก็อยากได้ ขนาดว่า ชนวนสงครามในครั้ง
นี้ส่วนหนึ่งก็มาจากเสี่ยวเกี้ยวด้วย เหตุเพราะโจโฉหมายปองนาง
มานานแล้ว แต่นางกลับได้แต่งงานอยู่กินไปกับจิวยี่เสียก่อน หลินเจีย
หลิน ฟิตติ้งออกมาแล้วงามเหมือนนางในภาพวาด จริตกริยาก็ใช้ได้
ไอ่ท่าโอบเลื้อยผูกผ้าพันแผลให้ฝาละมีนี่ ถ้าอิชั้นเป็นพี่จิวยี่ แล้วไม่ติด
ว่าเจ็บไหล่อยู่หล่ะก็นะ...

ส่วนอีกนางคือ แม่นางซุน น้องสาวท่านซุนกวน องค์หญิงแสนซนคนสวย
บทเข้าทางของ เจ้าเว่ย องค์หญิงกำมะลอมาก แม้ว่ามันจะดูนางเอ๊ก
นางเอกแบบฮอลีวู้ดไปนิดนุง แต่ก็เป็นสีสรรดี ชอบฉากที่นางแง้วๆขอ
ไปทำศึกด้วยอ่ะนะ โลซกที่ปรึกษาซุนกวนไปขำชี จนชีโมโห ทำให้
ตกม้าเข้าให้ ส่วนอีก 2 พระหน่อ คือ ท่านขงเบ้งกับจิวยี่ นั้นทำในสิ่ง
ที่บุรุษผู้ฉลาดเค้าทำกัน นั่นคือ ไม่เสียเวลาต่อล้อต่อเถียงกับผู้หญิง
แต่ควบม้าหนีไปเลย (ถูกกกกกก  ) สมกับเป็นกุนซือเอกจริงๆทั้งคู่

และตัวเด่นที่เหลือ ที่จะลืมพูดไม่ได้เลย คือ เจ้าก๊กทั้งสาม
โจโฉ (วุยก๊ก) เล่าปี่ (จ๊กก๊ก) และซุนกวน (ง่อก๊ก) จอห์น วู
ให้สัมภาษณ์ว่าเค้าต้องการทำบุคคลิกของเจ้าก๊กทั้ง 3 ให้ออก
มามีมิติเป็นมนุษย์มากขึ้น ซึ่งเราเห็นว่า...สอบตก...555+
เพราะว่า โจโฉ ในเรื่องนั้นกลายเป็นดาวร้ายเต็มที่ หื่นมากกก
(มีคนแซวว่าเหมือนออกรบด้วยความหูดำ เพราะผู้หญิงคนเดียว  )
ทั้งที่ในแง่ของการปกครอง ความเป็นศิลปิน ศิลปะในการรบ
โจโฉนั้นก็ไม่เป็นสองรองใคร ส่วนท่านเล่าปี่ ก็ดันกลายเป็น
ตาแก่หงอๆ ไร้สง่าราศีไปซะฉิบ ทั้งๆที่ เล่าปี่นั้น โดดเด่นได้เพราะ
ลูกน้องฝีมือดีที่จงรักภักดีอย่างหาญกล้า ท่าทางท่านต้องมีราศี
จับใจคนมากกว่านี้

(อย่างนี้แล้วสมควรที่แม่นางซุนจะวีนแตก
เป็นอันมาก เพราะคงไม่มีผู้หญิงคนไหนชอบผู้ชายหงอ ถ้าเอา
ตามแบบหนังนี่ แม่นางซุนเสร็จท่านจูกัดเหลียงแหง่มๆ เพราะ
เล่นส่งสายตากันอย่างมีนัยสำคัญหลายซีนมากก 5555+)

ส่วนคนสำคัญ ท่านซุนกวน เจ้าแห่งง่อก๊ก เห็นหน้าครั้งแรกก็
โอ้...พี่บุรินทร์ Groove riders นิ =_= เหมือนมวากกก หน้าตา
สมเป็นอาเสี่ยเจ้าเศรษฐกิจแต๊ๆ ในเรื่องซุนกวนเป็นเจ้าก๊กที่หนุ่มที่สุด
อายุเพียง 26 ปี ต้องมารับช่วงต่อจากบิดาและพี่ชาย เลยมีความ
กดดันพอสมควร เนื่องจากเจ้าตัวถนัดงานด้านบริหารมากกว่ารบ
แต่เมื่อต้องการพิสูจน์ความสามารถ บวกกับแรงผลักทั้งจากจิวยี่
ขุนพลคู่ใจและขงเบ้ง ซุนกวนเลยกล้าประกาศสงครามกับโจโฉ
จางเจิ้น เล่นแล้วสื่อแววตาที่ไม่แน่ใจในตนเองออกมาได้ดี ในขณะที่
บุคคลิกเค้าก็มีสง่า ออกแนวคนชินกับตัวเลขค้าขายมากกว่าจับดาบ
จริงๆ ที่สำคัญคือ หน้าตาดี ดีแบบร้ายๆโกงๆ (แก่มาจับไปเล่นเป็นโจโฉ
ได้เลยนะเนี่ย) สรุปคือ นั่งดูท่านซุนกวนเพลิดเพลินมากค่ะ ให้เลือก
หนูขออยู่ง่อก๊กดีกว่าเพราะรวย

หมายเหตุ :

- ได้เห็นฉาก จูล่งฝ่าทัพรับอาเต๊าด้วย นึกถึงสมัยมัธยมที่ได้เรียนเลย
- ฉากเลิฟซีนระหว่างเสี่ยวเกี้ยวกับท่านจิวยี่สามี บางคนบอกว่าไม่มีก็ได้
จริงๆไม่มีก็ได้หน่ะแหล่ะ แต่เราว่าฉากนั้นเค้าต้องการสื่อให้เห็นถึงความ
เป็นผู้หญิงที่งามเป็นเลิศของเสี่ยวเกี้ยวหรือเปล่า ชนิดที่บุรุษใดในใต้หล้า
ก็คงอยากได้นางเช่นเดียวกัน เพื่อดึงให้เห็นถึงความตั้งใจอันแรงกล้าของ
โจโฉ (โจโฉเลยกลายเป็นทรราชย์หูดำไป กรรมเวร )

แต่จริงๆแล้ว เราอยากเห็นเลิฟซีนซุนกวน-ขงเบ้ง มากกว่า

แปะรูปพี่น้องตระกูลซุนส่งท้ายด้วยความลำเอียง

อ้อ...จริงๆแล้วมีอยู่ตอนหนึ่งที่เหมาะมากกับสถานการณ์บ้านเรา

ตอนที่จิวยี่เดินทางไปหาพวกเล่าปี่กับขงเบ้งที่ที่ยั้งทัพ
แล้วเค้าก็พบว่าเล่าปี่กำลังนั่งสานรองเท้าฟางอยู่

จิวยี่เลยถามว่า
'ในเวลาเช่นนี้ เหตุใดท่านจึงมีแก่ใจนั่งสานรองเท้าอยู่อีกเล่า?'

เล่าปี่ก็ตอบว่า เป็นงานอดิเรก อีกทั้งรองเท้าฟางพวกนี้จะใช้ในการ
เดินทัพด้วย และเมื่อใดรองเท้าฟางที่ของพี่น้องที่รักขาด เค้าก็จะ
เป็นคนสานให้กับมือเอง

จิวยี่จึงเดินไปดึงรองเท้าสานของเล่าปี่ดู ก็พบว่าเหนียวแน่น
แข็งแรงมาก

เค้าจึงกำฟางขึ้นมาเส้นหนึ่ง พร้อมกับพูดว่า เคยนึกสงสัย
อยู่เหมือนกัน ว่าเหตุใดเล่าปี่นั้นถึงกำลังจะน้อย แต่ก็มีผู้คน
สามิภักดิ์แวดล้อมมากมาย ดังหนึ่งเส้นฟางเส้นเดียวที่ออกแรง
เพียงไม่เท่าไหร่ก็ขาดได้

แต่ถ้าเส้นฟางเส้นเดียวนั้นรวมกันเป็นกำ ด้วยกำลังที่แรงกล้า
เท่าใดในการดึง ก็ไม่สามารถทำให้เส้นฟางกำนั้นขาดได้

เปรียบดังก๊กของเล่าปี่ที่มีความสามัคคีรักใคร่กลมเกลียว
กันดีนั่นเอง

Red Cliff Trailer [Thai sub]

edit @ 14 Jul 2008 20:48:21 by molecularkitten