molecularkitten

Yuna Ito ปล่อยอัลบั้มที่ 2 แล้ว เหล่าสาวก Jpop ก็ว่อง
ปานวอกเช่นเดียวกัน ไฟล์หลุดตั้งกะสองวันก่อนแล้ว
ก่อนกำหนดอัลบั้มวางซะอีก

สำหรับอัลบั้มนี้ ยูนะยังคงวนๆอยู่ในเพลง pop ยุค 80-90
อยู่ดี หนแรกที่ฟังพรีวิวอัลบั้มเต็ม นี่ต้องบอกตรงๆว่าค่อนข้างผิด
หวัง เพราะ WISH นั้นแทบไม่ต่างอะไรกับ HEART เลย
ประมาณ HEART ภาค 2 ยังไงยังงั้น แต่พอมาฟังเต็มๆแล้ว
ถึงจะประมาณเดียวกัน แต่ในรายละเอียดก็ต่างกันออกไป
HEART จะออกไปทางแจ๊ซ ในขณะที่ WISH เล่นมาทาง
อิเล็คโทรนิคบีทมากขึ้น เราว่าเพลงมันค่อนมาทาง 80 มากๆ
อาจจะเป็นตามเทรนด์ดนตรีช่วงนี้ด้วยก็ได้ (Maroon 5 ยัง
ก็ยังเอากลับมาเล่นด้วยเช่นกัน!) คือ 80 นั้น ด้วยความที่
เครื่องไม้เครื่องมืออะไรมันพัฒนามากขึ้น การใส่เสียงสังเคราะห์
หรือการใช้โปรแกรมต่างๆก็ถูกเอามาเล่นกับดนตรีมากขึ้น
ดังนั้นเพลงเร็วๆแทบทุกเพลงของเธอในอัลบั้มนี้ก็มาทางเดียว
กันหมดเลยค่ะ ไม่ว่าจะเป็น Power of Love (ฟังตอนแรกนึกถึงทาทา
อิ อิ), HEARTBEAT, Moon Rabbit หรือ Tokyo day แล้วก็จะมี
กลิ่นของแจ๊ซ + ดนตรีละตินด้วยนิดๆ ในจำนวนนี้ที่น่าสน
ใจสุด เราว่าเป็น Moon Rabit ซาวน์ดเป็นยูโรบีท ที่นิยมกันใน
ปี 80 มั่กๆ เราชอบไลน์เบสที่แบบ funky หน่อยๆด้วย แถม
ตัวจังหวะ ยังแบบใส่ละตินติดมา โดยเฉพาะเครื่องเคาะ
มีท่อนฮุคติดหูด้วย ใช้ได้

สำหรับ track ที่โดดที่สุดเรายกให้ A long walk เลยค่ะ ฟังพรีวิว
ก็ว่าน่าสนใจแล้ว แต่มาฟังเต็มๆน่าสนใจกว่าแฮะ ชอบเสียงแซมเปิ้ล
ที่เป็นพวกเครื่องเคาะโบราณแบบแอบละตินอ่ะ เก๋นะยะ
และวิธีการร้องแบบ R&B ซึ่งการใช้เสียงแบบนี้ ยูนะจังไม่เคยใช้มาก่อน
เลยไม่ว่ากับซิงเกิ้ลไหนๆ น่าสนใจมาก

ในส่วนเพลงช้านั้น บอกตรงๆว่าผิดหวัง 55555+ ค่อนข้างน่าเบื่อ
เมื่อเทียบกับสุดยอดมาสเตอร์พีสของเธอที่ผ่านมาอย่าง Endless story,
Precious หรือว่า Truth อารมณ์เดียวกับ Faith และ Perfume งานก่อน
หน้านี้ของเธออ่ะค่ะ ในจำนวนนี้เราว่า Wish น่าสนใจที่สุด แต่ฟัง
แล้วก็งั้นๆแหล่ะ ผ่านๆมันไปซะ หุ หุ

ส่วนซิงเกิ้ลต่างๆที่ออกมาก่อนหน้านี้อย่าง I'm Here, Mahaloha
A world to believe in และ Urban mermaid ในจำนวนนี้ ที่ชอบ
ที่สุดคงเป็น I'm Here ที่ใช้ประกอบภาพยนตร์ Unfair เป็น R&B
-dance ที่ค่อนข้างแรงทีเดียว ชอบเสียงสครีมหวีดร้องตอนท้ายๆ
เพลงของชีอ่ะ จริงๆแอบอยากให้ arrange ใหม่ เป็นแบบที่เธอ
ใช้แสดงสด เพราะเค้าจะใช้ไวโอลินจริงๆมาตอนต้นเพลงเลย
เสียงไวโอลินเพลงนี้เด่นมาก ชอบอ่ะ

รวมๆแล้วอัลบั้มนี้ The best ของเธอคงเป็น Alone again สมกับ
ที่ตัดมาโปรโมท อะคูสติคโปร่งใส กับไลน์ไวโอลินที่
ลื่นไหลอยู่ข้างหลัง บวกกับเสียงบางๆเบาๆที่เค้นมาจากส่วนลึก
ข้างในนั้น มันเข้ากับอารมณ์เพลงมาก เศร้าลึกเหมือนสายลม
เย็นพัดผ่านจริงๆ จะใจร้ายไปป่ะเนี่ย ถ้าจะบอกว่าจริงๆโซนี่
ควรตัดตัวนี้ออกเป็นซิงเกิ้ล แล้ว B-side เนี่ยจะเป็น A long walk
หรือ Moon Rabbit ก็ได้ ส่วนที่เหลือ ก็ทิ้งมันไปซะ กร๊ากกกกก
แล้วค่อยไปออกอัลบั้มเต็มปลายปีก็ยังทัน 55555+

อ่า...อย่างไรก็ตาม อีเจ๊ก็ยังชอบเสียงลูกสาวอยู่ดีนะก๊ะ
ตอนนี้เริ่มคิดแล้วว่าอัลบั้มที่ 3 นี่มันจะเป็นยังไงนะ? ยูนะ
เป็นนักร้องที่โดดเด่นเรื่องเสียงก็จริง คือ ก็ร้องได้เกือบ
ทุกแนว แต่ข้อเสียคือ ยังไงเธอก็ไม่ได้เป็นนักดนตรีเอง
เหมือน JUJU หรือ Angela Aki (หรือเช่น Alicia Keys
กับ Amy คนนี้อาจไม่ได้เล่นดนตรี แต่จะเขียนเพลงเอง)
ดังนั้นการคอนโทรลทิศทางของอัลบั้มก็จะต้องไปพึ่งคน
อื่นมาก อาจจะต้องถึงเวลาแล้วที่เธอจะต้องเข้ามามีส่วน
ร่วมในงานมากขึ้น เพราะที่ผ่านๆมาเพลงที่เธอมีส่วน
ลงมาดูแลเองอย่าง Secret, I'm Free หรือ Mahaloha เราว่า
มันก็ OK อยู่นา

ส่วนอันนี้มาจาก Excitemusic ค่า

ว๊ายยย สวยเป็นโศรยาขาวีนเลยค่ะลูกขา
อยู่เมืองไทยสงสัยโดนจับไปเล่นจำเลยรักแหงๆ
(แต่แม่ไม่อนุญาตินะคะ)
โบราณว่าลูกไม้หล่นไม่ไกลต้นนี่น่าจะจริงนะเคอะ โฮะๆๆๆๆๆ

edit @ 9 Jul 2008 13:25:37 by molecularkitten