molecularkitten

เหนื่อยอ่ะ

โคตรเหนื่อย.....

อาทิตย์ผ่านมา งานโหมกระหน่ำมากฮับ เราก็ลงเชื้อเตรียม
โปรตีนล็อตใหญ่  งานทำรูปให้อาจารย์ งานสั่งของ
แล้วก็งานดูน้อง เฮ้ออออ อีงานหลังนี่ปวดเฮดสุดๆ ชักเซ็ง
กับการสอนคน แต่ถ้าไม่สอน น้องก็ไม่มีใคร แอร์ก็หายหัว
ไปเลย ประมาณว่าเธอมีสัมมนาวันศุกร์ เธอก็หายไปเตรียม
สไลด์ เหลือตูดูน้องอยู่คนเดียว น้องก็ต้องดู งานตัวเองก็ทำ
T_____T เหนื่อยยยย แล้วเด็กมันก็ไม่ค่อยกระตือจะฟัง
เราก็เฮ้อออ....พอเข้าใจอารมณ์ท่านจิ๊ ที่น้องโนะมันไม่ยอม
เล่นเปียโนดีๆ จนต้องลงไม้ลงมือกัน

เป็นเซมไปนี่แย่จริงๆ

เมื่อวานนี้เหนื่อยจนขยับตัวไม่ได้เลยล่ะ รู้สึกว่าตัวเองไม่ค่อย
อึดเลยแฮะ สงสัยเพราะไม่ยอมออกกำลังกาย มันจะเป็นแบบนี้
วันที่ purify โปรตีน ไม่มีแรงปั่นจักรยาน ไม่มีแรงอาบน้ำ
หิวแต่ก็กินไม่ลงอะไรประมาณนั้น อยากนอนอย่างเดียว
นาทีนี้ไม่อยากได้อะไรเลย นอกจากท่านจิ๊อัดกะป๋อง(อิๆ...)
เอามาลากกลับหอ กระชากไปอาบน้ำ สระผม พร้อมทั้งยัด
ข้าวเข้าปากให้ ซาดิสม์หน่อยไม่เป็นไร หนูเป็น M หนูรับ
ด๊ายยยยยย >_<  หุๆ มีจริงขายดีเลยนะ รับประกัน.....

แต่จริงๆที่บ่นๆมานี่ เราก็ว่าเรื่องเล็ก ถ้าเทียบกับน้องที่
เค้าแทบไม่มีข้าวกิน บ้านก็...จะพังมิพังแหล่....
ที่เพิ่งลงข่าวใน นสพ.ไป

หลังจากเครียดจนปวดเฮดกับผลตัดเอนไซม์ เย็นๆมาก็เลย
ไปเอาตุลาการทมิฬมาอ่าน เราอ่านเรื่องนี้เพราะเพื่อนหญิง
เป็นคนแนะนำ ประมาณว่าอยากอ่านอะไรที่มันหักเหลี่ยม
เฉือนคมกันสุดๆประมาณนั้น

พอเอามาอ่านแล้วเป็นไงล่ะ

แสรดดดดดดดด

นี่เล่นกุตั้งกะหน้าแรกเลยเหรอ T_______T

เรื่องนี้เป็นการ์ตูนญี่ปุ่นก็จริง แต่คนเขียน กับคนวาดน่ะเป็น
คนเกาหลี ลายเส้นก็เลยออกก้ำกึ่งระหว่างญี่ปุ่น+จีน ยังไงบอก
ไม่ถูก ที่แน่ๆ สาวๆเรื่องนี้น่ะ เซอร์วิสหนุ่มๆสุดพลัง อึ๋มสะท้าน
โลกันต์ไม่พอ ยังให้ใส่จีสตริงออกรบอีก ก็ไม่ได้รังเกียจหรอกนะ
เอ็กซ์ๆหน่ะ แต่แบบ...แหม...น้องซันเตา(นางเอก...มั้ง) เนี่ย
น่ารักอ่ะ เป็กเลย อึ๋มๆผมดำๆยาวๆ แต่เล่นให้น้องใส่แบบนั้น ตู
หมดรมณ์เฟ้ยยยยย จะออกแบบชุดให้มันเท่ห์ ดูดีกว่านี้หน่อย
ก็ไม่ได้...ชิ

ถ้าเรื่องย่อก็ประมาณว่า พระเอกเนี่ยเป็นอาเมนโอช่า หรือว่า อังเงียว
อนชิ คือ ตำแหน่องผู้ตรวจการแผ่นดินไรประมาณนั้น พี่แกก็ถือหม่าไผ่
(นี่ก็ประมาณ...ป้ายอาญาสิทธิ์...หรือเปล่า?) ออกเดินทางตระเวนทั่ว
แผ่นดิน แวะเมืองไหนชาวเมืองเดือดร้อนเพราะถูกกดขี่ข่มเหง แกก็จะช่วย
โดยเรียกไอ้ทหารวิญญาณ ที่เรียกว่า แฟนธอมโซลเยอร์ ออกมาจากหม่า
ไผ่ เพื่อมาช่วยต่อสู้ นอกจากนั้นพระเอกก็จะมี'ซันเตา' ที่เป็นเหมือน
ผู้ช่วยหรือองครักษ์ คอยพิทักษ์ดูแล เรียกว่าพระเอกเป็นนายของซันเตา
ว่างั้นเถอะ ในเรื่องซันเตาของเหวินซิ่ว(พระเอก) ก็คือนางเอก(มั้ง)
นี่แหล่ะ พระเอกไปไหน ก็มีน้องอึ๋ม....เอ๊ย....น้องซันเตาเนี่ย เดินทางไปด้วย

จนเนื้อเรื่องเข้าสู่ช่วงเข้มข้น ซึ่งเป็นช่วงที่เกี่ยวกับอดีตของพระเอกก่อน
มาเป็นอาเมนโอช่าเร่ร่อน

ตอนที่เราชอบคงเป็นตอน 'นงเงะ' เธอเป็นนางคณิกาที่พระเอกไปเจอ
ระหว่างเดินทาง ใจคอเด็ดเดี่ยวน่านับถือมาก อ่านแล้วนึกถึงประดาสี่
หญิงงามล่มเมืองของจีน ไซซี...หงอกี่...เตียวเสี้ยน...กับใครอีกคนหว่า...
จำไม่ได้ ถ้าเป็นของไทยก็คงประมาณ คุณบุญเหลือ หญิงงามแดนอีสาน
ผู้สละชีพเพื่อเมืองโคราชในคราวศึกท้าวสุรนารีละมั้ง

ที่สงสัยอีกอย่าง ก็คือ ผู้ร้ายเรื่องเนี่ย มันมีฉายาว่า 'เกรียนInw'
ไอ้เราไม่ได้ตามสปอยล์ประจำเลยงงง่า ไปเรียกมันว่าเกรียนเทพ
ทำไมฟะ....ถึงแก่ไปตั้งกระทู้ถามในพันติ๊บเลยนะ เพิ่งมากระจ่าง
จริงๆ เอาตอนอ่านเล่ม 15 นี่เอง

เกรียนแสรดดดดดดดด

(สมบูรณ์แบบบ้านเตี่ยเอ็งสิไอ้เอ๋อ...โดนชกแค่นี้วีนโวยวาย
ทีเอ็งฆ่าคนเป็นเบือนี่ไม่บ่นเลยนะ ตกลงที่มันเป็นงี้...เพราะแค่
แกโดนชกหน้า ไอ้เกรียนนนนนน โคดเกรียนนนนนนน
เทพมาทั้งเรื่องแล้วมาวีนแตกกับเรื่องแค่นี้? ไอ้บร้า....
เลววววว ที่สำคัญ เอาเฮโมสึคืนมานะ ไอ้...@#%$^&*())_+\๐")

เค้าแค้นจายหง่ะ...แบบ...ทั้งเรื่องเค้าปิ๊งองค์เฮโมสึ
ท่านจักรพรรดิโฉมงามแห่งจูชิน (---> นอกจากเลือกคนที่หน้าตา
แล้ว เธอยังเลือกคนที่ยศถาบรรดาศักดิ์ด้วย)

แล้วอาจารย์คนเขียนมาขัดขวางหนทางการเป็นจอมนางแห่ง
วังหลวงของเค้าแบบนี้ได้งาย เค้าโกรธ เค้าโป้งงงงงง
มันจะหักเหลี่ยมเฉือนคมกะคนอ่านไปถึงหนายยยย กรี๊ดดดด

แปะรูปเฮโมสึสุดที่ร๊ากกกก ระบายอารมณ์ ไปละวันนี้...ชิ

ง๊าม งาม <3 <3 <3

edit @ 21 Nov 2007 21:52:13 by molecularkitten