molecularkitten

It was the only kiss, the love I have ever known...
จูบเดียวในชีวิต ความรักเพียงหนึ่งเดียว...

...ฉันเริ่มมีความมั่นใจในฝีมือตัวเองขึ้นบ้าง เลยคิดการใหญ่
เอ่อ ฉันชักลำพองใจ คิดจะจัดงานแสดงภาพถ่ายกับเค้าบ้างน่ะสิ
...เป็นงานแสดงครั้งแรก เป็นการรวบรวมผลงานทั้งหมดของฉัน
จึงอยากให้ครูคนแรกในชีวิต คือ มาโคโตะมาดู ฉันอยากให้เธอมา
ชมฉัน ประมาณว่า 'อืมม์ เก่งมาก' มาโคโตะมาได้หรือเปล่า
มาโคโตะคงงานยุ่ง แต่นี่เป็นคำขอร้องครั้งแรก และครั้งเดียว
ของฉัน ฉันจะไม่ขอร้องอะไรเอาแต่ใจตัวเองแบบนี้อีก นะ มาเถอะนะ

มาโคโตะช่างภาพหนุ่มประจำนิตยสาร ได้รับจดหมายจาก ชิซึรุ เพื่อนสาวสมัยมหาวิทยาลัยของเค้าเชื้อเชิญให้ไปงานแสดงภาพถ่ายของเธอที่นิวยอร์ค สมัยที่เรียนมหาวิทยาปี 1นั้น มาโคโตะพบกับเด็กผู้หญิงคนหนึ่งที่สี่แยกใกล้มหาวิทยาลัย เธอเป็นเด็กหญิงร่างเล็ก ตัดผมสั้น สวมแว่นตา แถมยังชอบสูดน้ำมูกฟืดๆ อยู่ตลอดเวลา ส่วนมาโคโตะก็ยังเป็นหนุ่มน้อยขี้อาย แหย่ๆต่อการคบคนอื่น เพราะต้องระมัดระวังตัวเองไม่ให้กลิ่นยาโรคผิวหนังที่เค้าใช้ไปกระทบจมูกชาวบ้าน....แต่กระนั้น ทั้งสองก็ยังเป็นเพื่อนกันจนได้ มาโคโตะสอนให้ชิสึรุถ่ายภาพ แต่ละวันของทั้งคู่ จึงหมดไปกับการถ่ายภาพ โดยเฉพาะบริเวณป่าใกล้มหาวิทยาลัย ที่มีบ่อน้ำใสแจ๋วราวกับกระจก และแมกไม้สีเขียว...ราวกับป่าแห่งสรวงสวรรค์.....

...เธอเป็นเด็กหญิงตัวเตี้ย ร่างผอมบางจนน่าตกใจ ผมตัดสั้นแบบ ไม่พิถีพิถันนัก สวมแว่นกรอบโลหะสีช็อกโกแลต ใส่เสื้อสม็อกเรียบๆสีเทา
เธอชูมือขวาขึ้นสูง พยายามจะบอกให้ยวดยานที่ขับผ่านไปมารู้ว่าต้องการข้ามถนน ทว่ารถราบนถนนสี่เลนวิ่งผ่านไปมาไม่หยุด คนขับมองเห็นเธอแต่แกล้งทำไม่รู้ไม่ชี้ ขับผ่านเลยไปคันแล้วคันเล่า
เธอชูมือค้างไว้อย่างนั้น ผมว่าเธอไม่มีทางข้ามถนนได้แน่ เธอดูไม่ต่างจากตุ๊กตาตัวมนุษย์ตัวน้อยผู้งุ่มง่าม
แต่ท่าทางเช่นนี้กลับดึงดูดผม เป็นอย่างมาก...

รูปในห้องถัดมา แตกต่างไปอย่างสิ้นเชิง มีป้ายเขียนว่า myself และเป็นไปตามธีม มีภาพพอร์ตเทรตของชิสึรุวางเรียงรายอยู่ภายในห้อง
ชิสึรุกระชากจิตใจผมตั้งแต่ภาพแรกทีเดียว นี่คือจดหมายส่วนตัวที่เธอส่งให้ผม
เป็นท่าทางแห่งความรัก สารแห่งการขอความรัก
เราหันหน้าเข้าหากัน จ้องหน้ากันโดยข้ามผ่านกาลเวลา....

รูปนั้นประดับอยู่บนผนัง ด้านในสุดของแกลอรี่
ผมตกหลุมรักใบหน้าอันแสนสุขของชิสึรุจนต้องหยุดหายใจ
รอยจูบในป่า....ใต้ต้นโรแวน เราสองคนจูบกันข้างบ่อน้ำทั้งที่ร่างเปียกปอน
แขนผมโอบรอบแผ่นหลังเธอ แขนเธอโอบรอบคอผม ผมเพิ่งสังเกตว่าบนข้อมือเธอ มีสร้อยลูกปัด
เส้นผมเราทั้งคู่เปียกเป็นประกาย บนแก้มของชิสึรุไม่ใช่น้ำ หากเป็นคราบน้ำตา
เธอหลับตา ทุ่มทั้งชีวิตเพื่อวินาทีนี้ ชิสึรุถ่ายทอดความรู้สึกทั้งหมดลงในรสจูบ
เธอพยายามจะฝังตัวเองไว้ ณ สถานที่นี้ไปชั่วนิรันดร์...สรวงสวรรค์ ในหัวใจเรา

ไม่อยากเชื่อเลยนะว่า เวลาผ่านมาตั้งสามปีแล้ว ขอโทษนะที่ให้เธอคอยตั้งนาน
อีกไม่นานหรอก ฉันใกล้จะกลับไปหามาโคโตะแล้ว รอฉันก่อนนะ ฉันจะกลับไปห้องเธอแน่ๆ และจะไม่ยอมจากเธอไปไหนอีกแล้ว ต่อให้เธอไม่อยากให้อยู่ด้วยฉันก็จะไม่ยอมไปไหน ขอฉันอยู่ด้วยคนได้ไหม
ไม่มีที่เขียนแล้ว (ขนาดเขียนตัวเล็กแล้วนะเนี่ย !)
ฉันตั้งใจทำงานทุกวัน เพื่อสักวันจะได้พบมาโคโตะอีก แล้วจะเขียนจดหมายไปหาอีกนะ
รอฉันอีกหน่อยนะ อีกหน่อยเดียว
ลาก่อน
จากชิสึรุ ผู้รักมาโคโตะมากกว่าใครในโลก

#################################

ตอนที่เค้ารู้ข่าวว่าพี่ทามะเล่นหนังเรื่องนี้ ก็เป็นช่วงเวลาเดียวกับที่กำลังดูโนดาเมะอยู่พอดีเลยไปเดินตามร้านหนังสือ เพราะว่าเป็นนิยายแปลขายในบ้านเราด้วย

Ren'ai shashin (Love photograph) นวนิยายของ Ichikawa Takuji ผู้เขียน Be with you ถูกนำมาสร้างเป็นหนังใช้ชื่อว่า Tada, Kimi wo Aishiteru หรือ ขอเพียงได้รัก ชื่อเดียวกับนิยายภาคภาษาไทย (ส่วนภาษาอังกฤษก็ใช้ว่า Heavenly forest ) ตัวหนังก็คล้ายๆหนังรักเกาหลี-ญี่ปุ่น ทั่วไป ภาพสวย เนื้อเรื่องเรียบๆ กินใจ ซึ่งก็เพลินดี เพราะว่าเมื่อดูแล้วทำให้นึกย้อนไปถึงสมัยที่เราเข้ามหาวิทยาลัยใหม่ๆ ก็คงคล้ายๆกับมาโคโตะ กับชิสึรุนี่แหล่ะ แต่ไม่ใช่เรื่องความรักหรอกนะ แหะ...แหะ เป็นเรื่องที่มีอะไรใหม่ๆให้เรียนรู้ ให้หมกมุ่นมากกว่า เหมือนกับชิสึรุกับมาโคโตะที่เพลิดเพลินกับการถ่ายภาพนี่แหล่ะ

และที่ชอบอีกอย่างก็คงเป็นฉากสุดท้าย

ห้องแสดงภาพถ่ายของชิสึรุ สาวน้อยตัวเล็ก ที่กลายเป็นสาวสะพรั่งเพราะว่ามีความรักเธอใช้ภาพถ่ายบอกเล่าความในใจของเธอระหว่างที่จากกันให้พระเอกได้รับรู้ความเป็นไปขณะที่มาโคโตะ ไล่ดูทีละภาพ ทีละภาพของชิสึรุ ก็เหมือนกับว่าได้รับรู้เรื่องราวของเธอ
ความรู้สึกของเธอ ผ่านทางภาพถ่าย....ที่ถ่ายทอดออกมาจากหัวใจ

น่าเสียดาย 3 ปีที่จากกันไป ชิสึรุ ไม่มีโอกาสได้รู้เลยว่า สำหรับมาโคโตะแล้ว...เธอนั้น...งดงามเสมอ...ในความรัก
เพราะนางเอกของเรา...ได้ตัดสินใจเลือกแล้วว่า....
แค่เพียงได้รักก็พอ....

Aoi Miyasaki

อาโออิ หรือ น้องอ้อย ของชาวเน็ต เป็นที่รู้จักมากๆทั้งในบ้านเราและเอเชีย จากหนังเรื่อง NANA ภาค 1 ที่เธอมารับบทเป็นนานะ(ฮาจิ) สำหรับเค้าแล้ว อาโออิไม่ใช่คนสวย แต่เป็นผู้หญิงที่ดูแล้วน่ารักดีโดยเฉพาะเวลายิ้ม....ดูสดใส จริงใจดีมาก น่าเสียดายสำหรับหนุ่มๆที่เธอเพิ่งแต่งงานช็อคโลกไปเมื่อไม่นานมานี้เอง สำหรับบทชิสึรุนี้ เนื่องจากทางตัวหนังไม่ได้ตีความให้ออกมาในแนวหม่นๆ ติสท์ๆ เหมือนกับในนิยาย แต่ออกมาในแนวน่ารักสดใสแทน อาโออิ จึงเล่นเป็นชิสึรุ สาวแว่นเนิร์ด ผู้น่ารักได้อย่างสนิทใจ แหม...แต่เค้าก็ยังแอบเสียดายอยู่หน่อยๆ เพราะอยากเห็น ชิสึรุ เวอร์ชั่นในนิยาย ที่เมื่อกลายเป็นสาวสวยสะพรั่งแล้ว ใส่สายเดี่ยวผ้าไหมมันแวววาว ได้สวยเย้ายวน....แต่ปากกลับคาบโดนัท บิสกิตไว้นี่นา...

อย่างไรก็ตาม น้องอ้อยแกน่ารักมากค่ะ ชิสึรุตอนอยู่นิวยอร์คเลยกลายเป็นสาวเท่ห์ น่ามองแทน เห็นแล้วอยาก cap ภาพเธอตอนนี้เยอะๆจริงๆ เสียดาย....แผ่นหนังมันไม่อยู่ที่ตัวแล้วนี่ดิ

Tamaki Hiroshi

ตอนที่เอานิยายเรื่องนี้มาอ่าน บอกตรงๆว่าเค้านึกภาพทามะเล่นเป็น มาโคโตะ ไม่ออกเลยเหมือนที่คนเขียนบท หรือ คนเขียนนิยาย เรื่องนี้ก็นึกไม่ออกหมือนกันว่า หนุ่มฮอตอย่างทามากิ จะมาแอ๊บแบล๊วเป็นหนุ่มน้อยวัย 18 ผู้แสนซื่อบื้อ ไม่ประสีประสากับความรักได้ยังไง
แต่พอได้ดูแล้ว ก็บอกตรงๆเลยว่า ....ตอนนี้นึกเห็นแต่หน้ามาโคโตะ....เวอร์ชั่นทามากิ ลอยเต็มไปหมดเลยจ้า ทามะจังเป็นคนเล่นหนังได้เก่ง และแตกต่างจากดาราชายชาวญี่ปุ่นที่เคยเห็นมาจริงๆ การแสดงของเค้าค่อนๆไปทางเกาหลีมากกว่า โดยเฉพาะซีนอารมณ์ พี่แกปล่อยได้อย่างไม่มีกั๊กเลย (แต่เจ้าตัวบอกว่า ชอบเล่นบทตลกมากที่สุด!) กับบทมาโคโตะนี้ ทามากิบอกว่าเป็นเรื่องลำบากเอาการ ที่เค้าต้องแอ๊บแบล๊วให้ต่ำกว่าอายุจริงไปถึง 8 ปี (=_=) ก็เลยต้องอาศัยการการดัดเสียงให้ดูสูงๆขึ้นกว่าปกติอีกนิดเวลาพูด แล้วก็เสื้อผ้าหน้าผม ที่ดูมอมๆผอมๆเชยๆ สมเป็นมาโคโตะ หนุ่มนศ. จอมซื่อบื้อ ทามากิให้สัมภาษณ์ว่า เค้ารับเล่นเรื่องนี้เพราะนึกถึงตัวเองสมัยที่ยังเป็นวัยรุ่นอยู่ ซึ่งเราเองที่เป็นคนดูก็คิดยังงั้นเวลาดูเหมือนกันจบจากหนังเรื่องนี้แล้ว ทำให้ทามากิ ได้ของแถมติดมาอีกอย่าง คือ การเล่นกล้อง...ปัจจุบันเจ้าตัวเลยมีห้องล้างฟิล์มเล็กๆไว้ในห้องตัวเองด้วยเหมือนกับ มาโคโตะ ซึ่งเค้าบอกว่าเอาไว้ล้างรูปที่ส่งล้างไม่ได้แน๊ะ.....อะฮริ้วววววว เค้าชักอยากรู้แล้วสิตะเอง....ว่ารูปอะไรเอ่ย????

มี MV มาฝากด้วยเป็น Fanmade จาก Youtube

(ดูแล้วน้ำตาร่วง...อีกรอบ...T_T)