molecularkitten

Vio-Sony ลูกไฮโซ โฉบเฉี่ยว หรูหรา รักสนุก เอนเตอร์เทนเก่ง ใช้เงินเป็นเบี้ย
Mac Hip cool สุดอินเทรนด์ มาดติสท์แตก เข้าใจยาก โลกส่วนตัวสูง
IBMหนุ่มใหญ่สุดเชย สมบุกสมบัน
Lenovo หนุ่มใหญ่หัดแต่งตัวขึ้นมานิดหนึ่ง แต่ก็ยังเชยอยู่ดีนั่นเอง - -"
FujitsuBusinessman
Toshiba อาเสี่ยใหญ่
Compaq นักเรียน นศ.
Asus พี่ช่างคุ้มทน
BenQ อาตี๋ลูกเสี่ย
Acer แซบบอย สก๊อยล์เกิร์ล (กร๊ากกกก)

เพิ่งไปซื้อ Notebook มาใช้เมื่อวันอาทิตย์นี้เองค่ะ ซึ่งกว่าจะได้ตัวนี้มา
ก็หาข้อมูลอยู่สักพักเหมือนกัน เราเป็นคนไม่ชอบใช้ Notebook เลย
เพราะขี้เกียจแบก สมัยอยู่บ้านไปไหนมาไหนยังไม่พกกระเป๋าเลยอ่ะ
ใส่แต่กระเป๋ากางเกง กระเป๋าตังค์ข้างนึง โทรศัพท์ข้างนึง เท่านี้ก็ไปได้
ทั่วเมืองแล้ว แต่เมื่อคิดจะเรียนต่อ เลยต้องซื้อมาใช้ เลือกของพวกนี้
ก็เหมือนเลือกคู่เลยนะคะ จะเสียตังค์ทั้งที ก็คงต้องอยู่กันไปอีกนาน

ซึ่งเลือกไปเลือกมา ก็ตกลงว่าต้องแต่งกับคุณ HPเธอตามคำสั่งป่าป๊าอ่ะค่ะ
จะว่าไงดี.....คุณ HP สำหรับเราแล้วเธอเหมือนผู้ชายเฉยๆนะคะ ไม่ได้
เปรี้ยวซ่าส์สะดุดตา แต่ก็ไม่ได้เชยอะไร แอบคุณหนูนิดๆคุณชายหน่อยๆ
หมกมุ่นอยู่กับไลฟ์สไตล์และการเอนเตอร์เทนตัวเองมากกว่าคนอื่น
บ้านไม่ได้รวย แต่ก็อยู่เรื่อยๆสบายๆ อะไรทำนองนั้น แต่งกันมาได้ 2-3 วันแล้ว
ค่ะ แต่เรายังไม่ได้ทำอะไรเธอเลย.....(ทำอะไรวะ?) แบบว่ายังไม่มีเวลาฮันนีมูน
ลองนู่นนี่นั่นโน่นสักเท่าไร แต่เท่าที่คุยกัน ดิฉันคงต้องทำความ
เข้าใจกับเธอพอดู เพราะเธอพูดจาภาษาวิสต้าอ่ะค่ะ ท่าทางจะเข้ากันลำบาก
ซะด้วยจิ (- -") เฮ้อออออ (คลุมถุงชนก็เงี้ย.....)

********************************************

อาทิตย์ที่ผ่านมานี้ รูมเมทเราเปิดไฟที่โต๊ะหนังสือทิ้งไว้ แล้วก็นอนทุกวันเลย
เราก็งงว่า น้องมันเปิดไฟไว้ทำไมวะ เพราะเปิดไว้แล้วก็ไปนอนที่เตียง
มาบางอ้อเอาก็เมื่อวันก่อนนี้เอง

"หนูกลัวผีอ่ะค่ะพี่...."
"หา?....ผีที่ไหนคะ"
"เพื่อนหนูมันเล่าให้ฟัง ว่าหอนี้เคยมีคนโดดตึกตายอ่ะ แล้วคืนนึงมันมองเข้าไปในป่า
(หลังหอเป็นป่าต้นกระถินณรงค์)แล้วเห็นคนใส่ชุด นศ. ยืนโบกมืออยู่ มันเห็นคนเดียว
คนอื่นไม่เห็น หนูกลัวอ่ะพี่ เลยเปิดไฟทิ้งไว้"

เวร....นึกว่าอะไร เรื่องโดดตึกนี่มันก็ใช่อ่ะค่ะ แต่มันโคตรนานนนนนน นานนนนตั้งกะ
รัชนูยังเรียนป.ตรี อยู่ที่ชม.นั่นเลยมั้ง (- -") แล้วไอ้ที่ว่าโดดเนี่ย มันก็หน้าหอโน่นอ่ะค่ะ
ไม่ใช่หลังหอ ด้านติดกับป่านี่

"เอ่อ....พี่ว่า เพื่อนหนูคิดไปเองมั้งคะ แล้วป่านนี้พี่ว่าเค้าคงไปเกิดถึงไหนต่อไหนแล้ว"
"แต่แอ๋วก็กลัวอยู่ดีค่ะพี่...พี่เตยกลับเร็ววันนี้ แอ๋วดีใจ๊ ดีใจ...."

ฮ่วย....ท่าทางแอ๋วมันจะกลัวจริง เพราะเมื่อวานพอกลับไป ไอ่แอ๋วปิดประตูหลัง
ห้อง ล็อคสนิทเลย (ปกติจะเปิดตลอด ปิดแต่มุ้งลวด) ประมาณว่าปิดหูปิดตา
ไม่มองไปทางป่าเด็ดขาด แต่เราสงสัยอย่างอ่ะ อีหนูมันเปิดไฟที่โต๊ะไว้ แล้วมานอน
เตียง เกิดมีผีจริงๆนี่ น้องมันไม่คิดบ้างเหรอว่า ข้างเตียงผีก็มายืนได้ แล้วไฟที่โต๊ะ
นี่มันจะช่วยอะไรไว้ได้(วะ?)

ร้อนถึงพี่ต้น พี่รูมเมทอีกคนมาช่วยยืนยัน

"เค้าโดดข้างหน้าจริงๆอ่ะค่ะ พี่เคยอยู่ชั้นที่เค้าโดดมาแล้ว ยังไม่เจออะไรเลยนะคะ"
แล้วถ้าให้พูดถึงตำแหน่งจริงๆอ่ะนะคะ....."

พี่ต้นเริ่มนึก

"ก็เป็นตรงที่ไอ่เตยมันจอดจักรยานอยู่ทุกวันนี่ล่ะค่ะ ตรงนั้นแหล่ะ เค้านอนกองตรง
นั้นเลย รูมเมทพี่กลับจากจ๊อกกิ้งพอดี เห็นมากับตา....."

อ้าว...เฮ้ย....แล้วคืนนี้ เค้าจะกลับไงล่ะเนี่ย T_T