molecularkitten

วันนี้กำลังบ่นๆอยู่ในใจว่าไม่มีการ์ตูนอ่าน ก็พอดีได้เหลือบไปเห็นบนชั้น
ร้านการ์ตูนเจ้าประจำ อะจะ...ว๊าก Beautiful เล่ม 3 ออกแล้วนี่นา >_<

เชื่อว่านักอ่านการ์ตูนผู้หญิงรุ่นเก่าๆหน่อย คงน่าจะเคยอ่านการ์ตูนของ
ป้าไซโต้ จิโฮ มาบ้างไม่มากก็น้อย ของเค้าเอง ก็ไม่พลาดเหมือนกัน เรื่องแรก
ของป้าแกที่อ่านก็เรื่อง....เวทีฉาบสีรุ้งมั้ง จำได้ว่าบ้าพระเอกกันมั่กๆ ในบรรดา
เพื่อนที่อ่านด้วยกัน (แต่เสียใจ รัชนูชอบพระรองง่ะเรื่องนี้ คุณยูกิ กรี๊ดๆๆๆ)
ผ่านไปหลาย 10 ปี ป้าแกก็ยังอยู่ยงคงกระพันเหมือนเดิม พร้อมกับสายเส้น
ที่ปั๊ด-ตะ-นา-ขึ้นกว่าเดิมมาก ใครจะวาดเส้นลงสีการ์ตูนผู้หญิงได้วิจิตรเท่าแก
เป็นไม่มี เป็นปลื้มมมม

สำหรับ Beautiful เล่มนี้ เราว่าน่าสนใจนะ แม้ว่าเปิดเรื่องมาก็เอาอีกแล้ว.....พี่น้อง
ชอบกันเองอีกแล้ว.....เซ็งเป็ด แต่เดี๋ยวก่อน ป้าแกก็คงอยากหนีความจำเจ
เหมือนกัน แทนที่จะเล่าเรื่องไปเรื่อยๆ แบบที่เคยทำ ป้าแกกลับเล่าเป็นตอนๆ ผ่าน
การใช้ชีวิตของ ยูริ เรลมอนทอฟ พระเอก ซึ่งหลังจากที่หัวใจสลายจากรักต้อง
ห้ามที่มีกับน้องสาวตัวเอง เค้าก็ยึดบัลเล่ต์ที่เค้ารักเป็นหลัก ไซโต้ก็เล่าเรื่องของ
พระเอก ผู้คนที่มาเจอะเจอในแต่ละตอน ผ่านโลกของบัลเล่ต์นี่หล่ะ ดูๆไปนึกว่า
สารคดีชีวิตนักบัลเล่ต์ซะอีกแน่ะ แหะๆ

แน่นอน ว่าตัวละครที่น่าสนใจสำหรับเราก็ต้องเป็น ยูริ พระเอก เค้าเป็นลูกครึ่ง
ญี่ปุ่น-รัสเซียน มีพรสวรรค์ในการเต้นบัลเล่ต์มาแต่เด็กๆ แต่ว่าเพราะต้องสูญ
เสียครอบครัว กับความรักที่มีต่อน้องสาวไป ก็เลยดูเป็นคนอ่อนไหวง่าย เก็บกด
และเย็นชาในบางที เรียกว่าเป็นผู้ชายที่เต็มไปด้วยอารมณ์ความรู้สึกเต็มขั้นที
เดียวหล่ะ >///< (ที่สำคัญ ไซโต้วาดยูริได้เซะซี่มั่กๆ กรี๊ดดดดดดดดด)

ซึ่งจะว่าไปก็ดูเหมาะกับอาชีพทางศิลปะแบบนี้ดี แต่อาจไม่เหมาะกับการใช้
ชีวิตเท่าไรนัก เพราะชีวิตที่เดินตามอารมณ์มากเกิน มักนำไปสู่ความยุ่งยากเสมอ
อย่างที่พ่อแท้ๆของยูริเองว่าไว้ว่า " เธอเป็นประเภทที่ว่าเวลาทุกข์ใจแล้วอยากจะ
ได้ผู้หญิงมาปลอบโยน แต่ถึงจะหนีเท่าไรก็แก้ปํญหาไม่ได้หรอก "

อ่านถึงตรงนี้ แล้วก็เลยนึกไปถึงเล่ม 2 จนป่านนี้ยังนึกไม่ออกเลยว่า ยูริกอดแม่
นางเอกบัลเล่ต์จากโรงละครโอเปร่าปารีสคนนั้นด้วยความรู้สึกแบบไหนกัน
เพราะเวลาอยู่กับเธอคนนั้น สิ่งที่เค้าชอบทำเสมอๆคือ จับผมยาวสลวยของเธอ
มาถักเล่นเป็นเปีย....เหมือนกับที่น้องสาวของเค้าถักอยู่บ่อยๆ

อยู่กับคนคนหนึ่ง แต่กลับนึกถึงอีกคนอยู่ตลอดเวลา
ชีวิตยุ่งยากไม่จบไม่สิ้นแน่ พ่อหนุ่มน้อยเอ๋ย...