molecularkitten

บอกตรงๆเลย ว่าหยิบการ์ตูนเรื่องนี้มาเพราะแพ้พลัง Megane (หนุ่มแว่น คริๆ)
ที่อยู่บนปกเล่มนี้แหล่ะค่ะ แล้วก็สมใจจริงๆ ทั้งพระเอกพระรอง หนุ่มแว่นล้วนๆ
จริงๆด้วยก่ารี๊ดดดดด >_< (พลัง M จงเจริญ LoL)

อันที่จริงแล้ว เราเป็นคนค่อยไม่ชอบอ่านการ์ตูนผู้หญิงเท่าไร ยิ่งตาหวาน
แป๋วแหววนี่ยิ่งไม่เลย แต่ Crossroad ของ VBK เล่มนี้ กลับให้ความรู้สึก
ต่างจากการ์ตูนผู้หญิงทั่วไป

ทั้งที่เนื้อเรื่อง และโครงเรื่องก็เป็นเรื่องแบบเดิมๆ พี่น้อง(คนละสายเลือด)
แอบชอบกันเองนร.หญิงแอบชอบอาจารย์ เพื่อนแอบรักเพื่อน บลา บลา บลา....

ประเด็นที่ ผู้เขียน สร้างเรื่องนี้ขึ้นมา ก็คือ เรื่องครอบครัว

ดังนั้นตัวละครในเรื่องไม่ว่าจะเป็น นางเอก พระเอก พี่ชายนางเอก/พระเอก
น้องสาวนางเอก/พระเอก หรือแม้กระทั่งผู้หญิงที่ปวารณาตัวว่าเป็นแม่ของเด็กๆ
เหล่านี้ จึงได้มาใช้ชีวิตอยู่ร่วมกัน ทั้งทีไม่ได้มีความเกี่ยวข้องทางสายเลือดกันเลย

คำว่าครอบครัว จึงมีความหมายสำคัญกับตัวละครเหล่านี้มาก เพราะเป็น
สิ่งที่พวกเค้า ซึ่งเป็นเด็กกำพร้า(พ่อมั่ง แม่มั่ง) ใฝ่ฝันที่จะมีมาโดยตลอด

คนอ่านอย่างเราที่ได้แต่ภาวนาเอาใจช่วย ออกจะโล่งใจอยู่ไม่น้อย
ที่ อาจารย์ผู้เขียน รักษาประเด็น ครอบครัว ไว้ได้ตั้งแต่ต้นจนจบ โดยไม่ทำให้
ตัวละครวูบลงเหว หรือ ออกนอกลู่นอกทาง เหมือนการ์ตูนผู้หญิงดาษๆทั่วไป

นั่นเพราะ ครอบครัว เปรียบเสมือนหางเสือ หรือแนวทางที่จะทำให้มนุษย์เรา
ก้าวไปข้างหน้าได้อย่างมั่นใจ

หลายคนอาจจะแย้งว่า ไม่ใช่คนทุกคนในโลกหรอก ที่เกิดมาแล้วจะมีครอบครัว

ซึ่งก็อาจจะจริง แต่ว่า สำหรับเราแล้ว มนุษย์เราเกิดมาอย่างน้อยแล้ว
เรามีครอบครัวมากันตั้งแต่เกิดทั้งนั้น

ถึงแม้ว่า สมาชิกในครอบครัว จะมีเราอยู่ตัวคนเดียวก็ตามที

แต่นั่นก็ไม่ใช่สิ่งที่ควรปฏิเสธ ที่จะดูแลครอบครัวที่มี เป็นอย่างดีที่สุด
ไม่ใช่หรือ?

เมื่อวานนี้เองค่า ที่เล่มจบของเรื่องนี้คือ เล่ม 7 เพิ่งออก
เลยซื้อมาอ่านแกล้มข้าวกลางวัน

"สำหรับฉันแล้ว เธอก็ไม่ใช่ทั้งเด็กแล้วก็ผู้ใหญ่ แต่เป็นผู้หญิง
น่ารักคนหนึ่งเท่านั้นแหล่ะ"

ฮึก....ฮึก...

"แค่เธอคนเดียว ฉันปกป้องได้อยู่แล้ว....."

ฮือ..ฮือ....

"ฉันดีใจนะ ที่เราได้อยู่ด้วยกัน"

โฮๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

น้ำตาเกือบหยดแหมะลงจานกระเพราไก่ไข่ดาว
อากาอิเซ็นเซย์ พี่พระรองของเจ้ ทำไมถึงน่าสงสารอย่างเน้ T_T
อ่านจบแล้ว เกือบเก็บกระเป๋าหนีตามเซ็นเซย์ ไปเรียนต่อเมืองจีนด้วย
ขนาดรู้อยู่แล้วนะว่า ยังไงพระรองก็ต้องแห้วรับประทานแน่ๆ
แต่มันอดสะเทือนใจไม่ได้นี่นา โฮๆๆๆๆ ทำไมไม่เป็นหนูแทนค้า
เซ็นเซย์ขา....แง้.....

เอาไว้กลับจากเมืองจีนเมื่อไหร่ จาปลอบใจให้นะค้า T_T