เพิ่งอ่านการ์ตูนเรื่องนี้จบไปเมื่ออาทิตย์ก่อนเองค่ะ

เนื้อเรื่องหลักๆ ก็ไม่ต่างอะไรกับการ์ตูนซามูไร แฟนตาซีทั่วไปเท่าไร
พระเอกเก่งระดับInw แต่ถูกขโมยร่างไป เหลือแต่วิญญาณในร่างคนอื่น
เลยต้องไปตามหาร่างตัวเอง ระหว่างทางก็เจอทั้งนางเอก ทั้งผองเพื่อน
ทั้งศัตรู หรือทั้งเพื่อนทั้งศัตรู กัดกันเองบ้าง ดีกันบ้าง จนไปคลี่คลาย
ปริศนาเอาตอนจบ

ประเด็นที่น่าสนใจอาจจะไม่ได้อยู่ที่เนื้อเรื่อง แต่เป็นใจความสำคัญของการ์ตูน
เรื่องนี้ต่างหาก
นั่นก็คือเรื่องของ ความพยายามค่ะ

ฉากที่น่าประทับใจนั้น เป็นฉากการต่อสู้ระหว่าง อากิระ กับ โทคิโตะ

อากิระ นั้นเป็นเด็กที่พระเอกเจอในสนามรบ เลยเก็บมาเลี้ยง ให้ฝึกฝนวิชา จนในที่สุด
ก็ได้เป็นหนึ่งในสี่จตุรเทพ รบเคียงบ่าเคียงไหล่กับพระเอก

ส่วนโทคิโตะ ก็เป็นถึงหนึ่งในสี่ผู้เฒ่าที่คอยพิทักษ์ผู้ร้ายที่พระเอกต้องไปเอาชนะอยู่
นอกจากจะฝีมือดีด้วยมีทั้งเชื้อสายซามูไร เชื้อสายตระกูลพิเศษ และเชื้อสายนักตีดาบ
ที่เก่งที่สุดในเรื่องแล้ว

โทคิโตะยังเป็นเจ้าของอาวุธที่ร้ายแรงที่สุดด้วย เนื่องจากอาวุธชนิดนี้มันจะตอบรับ
กับผู้ที่มีเชื้อสายเดียวกับนักตีดาบ เจ้าของเท่านั้น

เรียกว่าอากิระนั้นเป็นรองอยู่มาก ถ้าเทียบกัน เพราะอากิระถึงจะเป็นนักรบ
แต่ก็เป็นแค่คนธรรมดา ที่ฝึกตัวเองจนเป็นนักรบเท่านั้น ไม่ได้มีสายเลือดที่มี
พลังพิเศษอย่างโทคิโตะ

แต่เค้าก็กลับเป็นคนรับอาสาจะจัดการกับการต่อสู้ครั้งนี้เอง ท่ามกลางเสียง
คัดค้านของทั้งพระเอก และเพื่อนๆ เนื่องจากการต่อสู้ครั้งก่อนหน้า พลังของ
อากิระ ได้มาถึงสิ่งที่เรียกว่า 'ขีดจำกัด' แล้ว

แต่อากิระก็ยังยืนยัน เพราะนี่เป็นสิ่งเดียวที่จะพิสูจน์ถึงความแข็งแกร่ง
ในตัวเค้าเอง

ก่อนหน้าที่อากิระจะรับอาสาต่อสู้ในครั้งนี้ ก็มีเหตุการณ์ที่เจ้าตัวต้องเผชิญกับ
ความน้อยเนื้อต่ำใจหลายต่อหลายครั้ง โดยเฉพาะเกี่ยวกับสายเลือดของตัวเอง

เพราะคนอื่นๆในเรื่อง ถ้าไม่เป็นซามูไรโดยกำเนิด ก็มีเชื้อสายเป็นสายตระกูล
พิเศษที่มีเลือดเนื้อเชื้อไขของมิโกะ เรียกว่าเป็นนักสู้กันมาตั้งแต่เกิด

ผิดกับอากิระ ที่ต้องฝึกฝนวิชาการต่อสู้จนเลือดตาแทบกระเด็น ทั้งที่หน้าตาน่ารัก
ราวกับเด็กผู้หญิง แต่แผ่นหลังกลับกว้างใหญ่ มีแต่รอยบาดแผลเต็มร่างกาย และ
เคยยอมแม้กระทั่งควักลูกตาตัวเองออกมา เพื่อให้ได้มาซึ่ง ประสาทสัมผัสทางจิต
อันแข็งแกร่ง จะได้สมกับตำแหน่งผู้ที่คอยระวัง คุ้มกันหลังให้กับพระเอก
ที่เจ้าตัวถือเป็นทั้งพ่อ และพี่

ครั้งหนึ่งจำได้ว่า เคยอ่านสัมภาษณ์คุณสุกี้ แห่ง Bakery music คุณสุกี้พูดถึง
เรื่องของ ศิลปิน พรสวรรค์ กับความพยายาม ว่าทำไมนักกีฬาที่โดดเด่นของ NBA
จึงมีแต่คนผิวสี หรือแม้กระทั่งชาร์ตเพลง R&B ก็มีแต่คนดำครอบครอง นั่นก็
เพราะว่าคุณ ไม่มี'มัน'ในกระแสเลือด

'มัน' ที่ว่า ก็น่าจะหมายถึง พรสวรรค์แต่กำเนิด ความสามารถอันสืบเชื้อสายมาแต่
เผ่าพันธุ์ นั่นก็เลยเป็นคำตอบที่ว่า ทำไมคนบางคนที่พยายามเหลือเกิน ถึงยังทำ
ได้ไม่ดีเท่าคนที่มีสิ่งที่เรียกว่า 'Gift" จากสวรรค์

ดังนั้นการต่อสู้ระหว่างโทคิโตะ กับ อากิระ จึงเป็นเหมือนการเดิมพัน ระหว่าง
'พรสวรรค์' กับ 'ความพยายาม' อย่างแท้จริง ซึ่งผลที่ออกมา....คงต้องลอง
ไปหาอ่านเอาเอง ^^" แต่สิ่งที่น่าจะสรุปได้ดี คือ คำพูด ของอากิระ ที่มีต่อ โทคิโตะ
ระหว่างการต่อสู้คือ

"เฉพาะความเข้มแข็งของจิตใจเท่านั้น ที่ไม่อาจได้มาด้วย 'สายเลือด' หรือ
'ความสามารถ' "


edit @ 2007/06/04 19:44:16

Comment



smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry

Tweet

เห็นด้วยค่า~~ทั้งตอนที่อากิระสู้กับผู้หญิงที่เป็น5ดาราคนนั้น (ชื่อไรหว่า ลืมมมมม=[]=) แล้วยังตอนที่สู้กับโทคิโตะอีก ...อากิพยายามมามากจริงๆ> <"

ทั้งๆที่เป็นแค่คนธรรมดา แต่ก็ยังจะสู้...รู้ว่าโอกาสชนะมีน้อย แต่ก็ไม่ยอมถอย อากิสุดยอดเลยฮร้า~!!

#1 By - Hikaki - on 2007-06-04 19:57

^
^
^
เราก็จำชื่อเธอไม่ได้เหมือนกันค่ะ ^^"
จำได้แต่ว่าเมื่อก่อนเธอเป็นท่านหญิง
เธอเป็นคนที่ทำให้อากิระจังเข้าใจความหมายของการต่อสู้เพื่อยืนยันถึงความมีชีวิตของตัวเองดีนะคะ

ถ้ามีความพยายามได้สักครึ่งของอากิระจังบ้าง ก็คงดีนะคะ

#2 By molecularkitten on 2007-06-04 21:24

เพราะอย่างนั้นแหละถึงได้ชอบอากิระ และติดตามการ์ตูนเรื่องนี้มาจนจบ
เคยคิดว่า คนที่เราชอบต้องนิสัยแบบอากิระนี่แหละ เพราะเขาแสดงให้เราได้เห็น ความสุขุมรอบคอบ จิตใจที่เข้มแข็ง อ้อ ขอบอกเพื่อนๆที่ชอบอากิระด้วยกัน เธอคนนั้นชื่อ ไซเซ จ้ะ อากิระจำเธอตั้งแต่ตอนสู้ไปถึงตอนจบเลย ชอบคนแบบนี้มากเลยอยากได้เป็นเพื่อนจัง แต่ถ้าขอให้เป็นแฟน ก็...ไม่ปฎิเสธ

#3 By แบมบู (124.157.228.251) on 2007-07-11 14:53

^
^
อากิระเป็นเด็กใจสู้จริงๆค่ะ นับถือเลย
ทุกคนในเรื่องนี้นี่ เจออะไรมา ก็บ่ยั่นกันทั้งนั้น

เราก็ยินดีนะคะที่อากิจังจะได้มาเป็นหลานเขยเรา (อุ๊ยต๊าย ว๊ายกรี๊ดด พูดออกไปแล้ว เขิลลลจัง)

ก็แหม...อากิจังกับโทคิโตะน่ะ คิกๆๆๆๆ
อากิจังได้เลี้ยงต้อยเด็กแน่ๆคร่า

ส่วนเราขอเป็นภรรยาท่านมุรามาสะ
เสียดายใจแทบขาด คุณท่านของเค้าออกมาน้อยเดียว T_T

สงสารท่านหญิงไซเซจังนะคะ
แต่เธอก็ได้รับความรักจากคนที่เธอหวังไว้สมใจแระ

#4 By molecularkitten on 2007-07-11 18:31

อืมอ่านแล้วจบสามแปดเล่มอะ โครตสนุก ชอบมากเลยอะ เราชอบโฮตารุมากๆๆๆ

#5 By (203.170.232.146) on 2007-07-28 19:34

^
^
โฮตารุ?

อ๋อ...พอหน้าเฉยนั่นใช่ป่ะคะ

อ่านในเล่มเห็นเรตติ้งดีนิคะ ติดอันดับได้ช็อคโกแลตเยอะด้วยนิตัว เคยได้ที่ 1 ด้วยนิ

เราว่าเค้าฮาดีค่ะ ตอนที่ชอบทำหน้าตาย

#6 By (202.28.180.201 /10.30.1.154) on 2007-07-28 20:26

ชื่อ ท่านหญิงโทโมเอะ อ่ะ ถ้าเราจำไม่ผิดนะ ชอบอากิระเพราะว่าเปงบุคคลตัวอย่างที่พยายามได้เยี่ยมจิงๆ

#7 By Kyoshirobee (222.123.101.152) on 2007-09-17 17:43

^
^
แฟนอากิระจัง เพิ่มมาอีกคนแย้ว

ท่านหญิงโทโมเอะ หรือคะ เห็นว่าเธอเป็นบุคคลที่มีตัวตนจริงในประวัติศาสตร์ด้วยนี่ ช่วงนี้กำลังอ่านประวัติศาสตร์ญี่ปุ่นอยู่ค่ะ ได้ยินชื่อ ซานาดะ ยูคิมูระ,โอดะ โนบุนางะ, อิเอยาสุ แต่ยังไม่เจอเรื่องราวหรือ ตำนานเกี่ยวกับท่านหญิงโทโมเอะเลยค่ะ

ไว้ถ้าอ่านเจอเดี๋ยวคงได้พูดถึงกันบ้าง

#8 By molecularkitten on 2007-09-17 19:05

น่าจะมีต่อ ภาค 2 นะคะ
กระแสตอบรับดี จริงๆ

#9 By haru (124.157.145.106) on 2009-10-31 23:59

เส้นทางของจักรพรรดิแดงใครจะสานต่อล่ะเนี่ย

#10 By noy (124.157.145.106) on 2009-11-01 00:01